برچسب لیلا مقیمی

تالاب گاوخونی، سال‌هاست که حال‌وروز خوبی ندارد و در عطش بی‌آبی می‌سوزد. خشکی گاوخونی فقط زندگی انسان‌ها را تحت‌الشعاع قرار نداده، بلکه در سال‌های اخیر، جمعیت پرندگان مهاجر را هم نشانه رفته و باعث کاهش یا از بین رفتن تعداد زیادی از آن‌ها شده است؛ پرنده‌هایی که هرسال و با سرد شدن هوا مسیری طولانی را طی می‌کنند تا برای یک وقفه کوتاه‌مدت به تالاب گاوخونی برسند. ایمان ابراهیمی، فعال محیط‌زیست و پرنده‌نگر، در گفت‌وگو با «اصفهان‌زیبا» از آخرین وضعیت پرندگان و آبزیان تالاب گاوخونی می‌گوید.

پیش‌بینی‌ها و گمانه‌زنی‌ها در رابطه با اومیکرون، سویه جدید کرونا خیلی زود به واقعیت تبدیل شد تا بیش از این به بیمارستان‌ها و کادر درمان اجازه تنفس ندهد! با عبور اصفهان از پیک پنجم کرونا به‌عنوان طولانی‌ترین و پرمرگ‌ومیرترین سویه کرونا آمار بستری‌ها و فوتی‌های ناشی از ابتلا به این ویروس به‌طور چشمگیری کاهش یافت؛ اما با جولان اومیکرون و سرایت‌پذیری بسیار بالای آن، حالا و چهار پنج ماه بعد از آرامش نسبی حاکم در بیمارستان‌ها بیم آن می‌رود که سویه جدید کرونا دوباره اصفهان را در وضعیت قرمز کرونایی قرار دهد و شرایطی بحرانی‌در روزهای آتی رقم زند؛ اتفاقی که با سیر صعودی ابتلا به اومیکرون در اصفهان چندان دور از ذهن نیست. پژمان عقدک، سخن‌گوی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در گفت‌وگو با «اصفهان زیبا» از آخرین وضعیت بیمارستان‌ها و آمار مبتلایان به کرونا سخن می‌گوید.

سرفه، بدن‌درد، آبریزش و عطسه، همه علائمی که یک‌جا باهم جمع می‌شوند و می‌افتند به جان دانش‌آموزان تا یک جمعیت بزرگ و گسترده را آلوده کنند؛ علائمی شبیه به سرماخوردگی، اما مشکوک به اومیکرون! سویه جدید کرونا این روزها به‌شدت و با سرعت در حال تاخت‌وتاز است و این بار بست نشسته و تا دانش‌آموزان را هم مبتلا نکند، دست‌بردار نیست. نشان به این نشان هم که پژمان عقدک، سخن‌گوی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از ابتلای 20 درصدی کودکان و نوجوانان به این سویه خبر می‌دهد و علیرضا ناطقیان، فوق تخصص بیماری‌های عفونی کودکان و عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران نیز به «رکنا» می‌گوید: «تقریبا از ده روز گذشته روند افزایش موارد سرپایی کرونا در اطفال به‌وضوح در شهر تهران افزایش پیدا کرده است و به نظر می‌رسد موارد بستری نیز در کودکان حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد بیشتر شده است.»

شمع‌های تولد 70 سالگی را که فوت کرد، بچه‌ها خواستند چشمانش را ببندد و آرزو کند. آرزوی عبدالله را آن روز کسی نشنید. غم چشم‌هایش را پشت لبخندهای زورکی پنهان کرد تا به روی خود نیاورد که سال‌هاست شادی برایش رنگ باخته؛ شاید از آن روز که با هزار و یک خیال پا به سن گذاشت، ولی فقر و نداری او را شرمسار خانواده کرد؛ نه یک بار و نه دو بار که به وسعت چین و چروک‌های روی پیشانی: «از ته دل از خداوند خواستم که هیچ مردی به سن‌وسال من را شرمنده زن و بچه نکند.» دست‌های زمخت و تاول‌زده‌اش راوی عمر رفته است؛ پیر از زمانه و رنجور از زندگی: «زانودرد امانم را بریده. فشارخون و مرض قند دارم.

عمر ازدواج‌ها کوتاه شده و آمار طلاق‌ها بالا رفته است؛ این را گزارش‌های مرکز آمار می‌گوید: «۴۱ هزار و ۷۵۷ رویداد طلاق در بهار ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است.» ثبت 41هزار و 757 طلاق در ابتدای سال جاری، یعنی رشد 4/16 درصدی این واقعه نسبت به سال گذشته: «در بهار پارسال 34 هزار و 659 طلاق به وقوع پیوسته است.»

خوشمان بیاید یا نه، قبول کنیم یا نه، هوای اصفهان آلوده است؛ شرایط حاد و بحرانی که پُر بیراه نیست اگر بگوییم نه تنها کمتر دستگاه یا نهادی حاضر به گردن‌گرفتن و سهیم‌بودن در آن است که شاید چندان بدش هم نیاید که برای تبرئه خود توپ را به زمین دیگری بیندازد و انگشت اتهام به سمت «این» و «آن» بگیرد. آلودگی، این چیزها سرش نمی‌شود و خیلی راحت قانون و آیین‌نامه و دستورالعمل‌ها را دور می‌زند و عرصه را برای اصفهانی‌ها تنگ می‌کند؛

بازار سرمایه هرروز کسادتر از دیروز می‌شود و خون سهام‌داران را در شیشه می‌کند؛ درحالی‌که کسادشدن این بازار و آینده نامعلوم آن باعث شده تا عده‌ای دست به سودجویی بزنند و از آب گل‌آلود ماهی بگیرند! به گزارش «اصفهان‌زیبا آنلاین» اگر تا همین دیروز رمالان و دعانویسان مشغول به جادو و جنبل برای بخت‌گشایی و طلسم بدخواهان و… بودند، حالا اما آن‌ها خودشان را به‌روز کرده‌اند و از هر فرصتی برای سودجویی و کلاهبرداری استفاده می‌کنند؛ رمالانی که این روزها قرمزی تابلوی بورس را دستمایه اخاذی و فریب سهام‌دارانی کرده‌اند که بیش از یک سال است سرمایه خود را در بازار خوابانده‌اند و هرروز شاهد ریزش آن هستند و البته هم کاری از دستشان برنمی‌آید.

اینده‌رود از سراب تا پایاب؛ این گزاره سال‌های سال است که وِرد زبان فعالان و دوستداران حوزه محیط‌زیست شده؛ همان‌هایی که همواره خواستار جریان دائمی آب، حتی به اندازه کم در بستر رودخانه هستند و از قطع و وصل شدنش، نه‌تنها گلایه دارند که آن را برنمی‌تابند و معتقدند جریان موقتی آب پیامدهای زیادی را به همراه دارد و حیات زیستمندان این حوزه را با خطر روبه‌رو می‌کند؛ بااین‌حال، گوش شنوایی وجود ندارد و سهم زاینده‌رود خشک از آب، تنها یک بازه کوتاه‌مدت و چندروزه است؛ نه آن‌قدری که لب‌های عطشان این کهن رود سیراب شود.