برچسب لیلا حاجی

بانو جان، از میان القاب و صفات برتر و نیک شما کوثر را عجیب دوست دارم. کوثر همان خیر کثیر است؛ یعنی موجودی که منشأ خیرات و برکات فراوان است و در عین وحدت، مولد کثرت است.

جنگ همان واژه ترسناکی که تا به امروز این چنین آشنا نبود. برای من خلاصه می‌شد در زندگی‌نامه شهدای دفاع مقدس و بعدترها در خاطرات شهدای مدافعان حرم. ولی این روزها واژه‌ای است که در معاصرترین دوران نمود پیدا کرده است و این طور به یک باره، سرو کله‌اش پیدا شده است

هر سال مُحرم، تاریخ عوض و دوران خادمی و نوکری صفر می‌شود. عده‌ای مثل هر سال توفیق خدمت دارند و عده‌ای دیگر باید تلاش کنند تا بتوانند قدمی برای عزاداران حسینی بردارند.

همه سال‌هایی که با زندگی‌نامه شهدای دفاع مقدس گذشت، فکر می‌کردم کمترین وظیفه من این است که اگر در هر شهر و دیاری میهمان می‌شوم، سری به گلزار شهدا بزنم.

از هیاهوی جنگ و چک کردن اخبار که فارغ شدیم؛ کارهای فراوانی را باید انجام دهیم. همان وظیفه‌هایی که شاید حدس نمی‌زدیم بر عهده ما باشد. خیلی آدم‌ها کسب و کارهای خودشان را رها کردند تا در سنگر دیگری خدمت کنند.

وقتی با تفاوت‌های عقیده و نظام‌های فکری مختلف همگی به اقتدای یک پرچم دلخوش بودیم، دشمن خیلی نزدیک بود، در آسمان ما رفت‌و‌آمد می‌کرد، دانشمندان هسته‌ای ما را مورد حمله قرار داد، سرداران بزرگ ما را ترور کرد و می‌خواست از خاک ایران دستاویزی درست کند.

در طوفان‌های زندگی باید به ملت‌های بزرگ و تاریخ‌های ماندگار آشنا باشیم و از آن‌ها الهام بگیریم. در روح و ریشه‌ ما عشق به کشور، ارادت به زمین و دفاع از خاکِ وطن امری است که از ابتدای تولد با ما بوده و تا دم مرگ هم هست.

در آستانه ظهور امیر و مولایی هستیم که انتظارش را سال‌ها مزه مزه کرده‌ایم. با او بودن نعمت است. زیر سایه ولایت او قد راست می‌کنیم و بلند قامت می‌شویم.