کتابها پادزهری در برابر تنهایی وجودی ما هستند، آنها ما را با دیگری روبهرو میکنند و در همان حال به خودمان برمیگردانند. اما هیچ دانشی جایگزین تجربه مستقیم زندگی نمیشود. ماریا پاپووا در این متن با تکیه بر شعر کوتاه هرمان هسه و اشاره به تأملی از جیمز بالدوین و مارسل پروست، از نسبتی میگوید که میان خواندن، خودشناسی و تجربه مستقیم زندگی برقرار است.
فرایند نوشتن از کاغذ و قلم آغاز نمیشود؛ از نوعی نارضایتی، پرسش و درگیری فکری آغاز میشود. خواندن باید نخست به فهم، سپس به نقد و در نهایت به عبور از اندیشههای پیشین منجر شود. پژوهشگر باید بتواند همدلانه بخواند، منصفانه نقد کند و سرانجام سهم مستقل خود را به وجود آورد.
البرز - آکادمی ترویج خواندن با هدف شناسایی، آموزش و توانمندسازی نوجوانان علاقهمند به فعالیتهای فرهنگی و ترویج کتابخوانی آغاز به کار کرده است؛ طرحی که در پایان آن، شرکتکنندگان نشان مهارت دریافت کرده و به عنوان سفیران کتابخانههای عمومی فعالیت خواهند کرد.
گزارش تازه هارپرکالینز نشان میدهد اصرار مدارس بر سنجش مهارتهای سوادآموزی، «خواندن برای لذت» را تضعیف کرده است؛ سهم کودکانی که هر روز برای لذت کتاب میخوانند از ۳۹٪ در سال ۲۰۱۲ به ۲۵٪ در ۲۰۲۵ رسیده است.
انتخاب کتاب مناسب برای کودک تنها به جذاب بودن موضوع ختم نمیشود، بلکه تطابق سطح خوانایی کتاب با توانایی کودک نیز ضروری است. توجه به راهنما از آن رو مهم است که بسیاری از کودکان یا از نبود کتاب مناسب ناامید میشوند یا با کتابهای خیلی ساده یا خیلی دشوار، انگیزهٔ خود را از دست میدهند؛ در حالی که یک کتاب «درست و بهاندازه» میتواند کودک را به خوانندهای قوی و مشتاق تبدیل کند.
