برچسب قرارداد ایران و چین

مسعود دانشمند می‌گوید: به نظر می‌رسد بستن قرارداد‌های طولانی مدت با هر کشوری با توجه به تجربه تاریخی چندان مفید نباشد؛ برای مثال کارشناسان نسبت به قرارداد‌هایی مانند قرارداد نفتی دارسی در زمان ناصرالدین شاه اشکال دارند که عمده مشکل البته بر سر طولانی مدت بودن این نوع قرارداد‌ها بود.

یک کارشناس حوزه انرژی گفت: درواقع چین بهای نفتی که قبلا از ایران خریده و یا در زمان حال و آینده از ایران می‌خرد، را در ایران سرمایه‌گذاری می‌کند و به نظر نمی‌رسد از جیب چین دلاری در ایران سرمایه‌گذاری شود.

جمشید عدالتیان اظهار داشت: برنامه همکاری ۲۵ ساله ایران و چین یک تفاهم‌نامه است که امکان دارد اجرا شود یا نشود. این توافق‌نامه را می‌توان اصلا اجرا نکرد یعنی دولت بعدی می‌تواند بگوید من این سند را قبول ندارم و اجرا نمی‌کنم چراکه اصلا به تصویب مجلس نرسیده و قانون نیست.

عضو هیات نمایندگان اتاق تهران بر این باور است که قرارداد‌های اقتصادی در چارچوب سند همکاری ایران و چین باید به گونه‌ای تنظیم شود که چین نسبت به سرمایه‌گذاری مشترک یا مستقیم در صنایع پایین‌دستی ایران اقدام کند.

بهمن آرمان گفت: نحوه عملکرد چینی‌ها در اقتصاد ایران می‌تواند مبنایی برای این همه حساسیت در جامعه باشد. واقعیت این است که مردم ایران نسبت به تمامیت ارضی و یکپارچگی سرزمینی خود حساس هستند

عضو هیات علمی دانشکده مهندسی خودرو با تاکید بر خطر توقف کار خودروسازان تصریح کرد: با توجه به اینکه از نظر اقتصادی به شدت وضعیت نامناسب و چالش‌هایی هم پیش رو است، این شرایط می‌تواند به توقف‌های گسترده بیانجامد. چراکه رقم بدهی و زیان انباشته به وضعیت بی‌سابقه و غیرقابل جبرانی رسیده و اگر قرار باشد به همین منوال قیمت‌گذاری هم ادامه دهیم، کار تمام است.

رییس کمیسیون صنعت و معدن اتاق تهران معتقد است؛ سند‌های بلند مدت باید بر اساس سیاست‌های کشور و بحث‌های تحریمی و توسعه اقتصادی پایه گذاری شود، سندهمکاری ایران و چین مختص به یک دولت نیست. تعدد و ظرفیت دولت‌ها تاپایان اجرای این تعهد باید درنظر گرفته شود چراکه این همکاری تنها مرتبط با دولتی که این تفاهم نامه را به امضا رسانده نیست.