مرحله عملیاتی رزمایش موشکی «اقتدار پایدار ۱۴۰۴» نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از فردا با رمز «یا محمد رسولالله (ص)» در شمال اقیانوس هند و دریای عمان آغاز میشود.
جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با رد ادعاهای دشمنان درباره محدود شدن برد موشکهای بالستیک ایران تأکید کرد: محدوده برد موشکی کشور بر اساس فرمایش امام تعیین شده و هیچ ارتباطی با توانایی یا دانش فنی سپاه ندارد.
آیا «تنشزدایی» و دست شستن از مؤلفههای قدرت، کلید رفاه اقتصادی است یا اسم رمز حمله نظامی؟ مرور تجربیات تلخ تاریخی در منطقه نشان میدهد که الگوی غرب در مواجهه با کشورهای مستقل، همواره ثابت بوده است؛ وعده بهشت در ازای خلع سلاح و سپس ایجاد جهنم در غیاب سلاح.
رفتار سینوسی دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی طی روزهای گذشته، از بحران هویتی ارتش تلآویو حکایت دارد، شواهد میدانی پساجنگ ۱۲ روزه ناتوانی ساختاری این رژیم در مدیریت نبردهای چندجبههای را نشان میدهد و لفاظیهای اخیر بیشتر تلاشی برای حفظ وجهه و اثرگذاری سیاسی است تا طرح عملیاتی واقعی.
در حالی که زرادخانههای رسانهای و نظامی غرب بر روی گسلهای فرضی میان ملت و حاکمیت سرمایهگذاری سنگینی کرده بودند، فوران حضور مردم در ۲۲ بهمن، تمامی نقشههایِ نبرد ترکیبی علیه ایران را به خاکستر تبدیل کرد. این خیزش، فراتر از یک نمایش سیاسی، در واقع یک عملیات پدافندی غیرعامل بود که نشان داد در دکترین امنیت ملی ایران، اراده اجتماعی، وزنی مخربتر از کلاهکهایِ جنگی برای دشمن دارد.
دستگاه تبلیغاتی پنتاگون در تلاش است چهرهای شکستناپذیر از ایالات متحده ترسیم کند؛ اما واکاوی لایههای زیرین رفتار سیاسی واشنگتن، از یک پاتولوژی ترس پرده برمیدارد. تحرکات رادیکال دولت فعلی نه نشانه مازاد قدرت، بلکه واکنشی عصبی به فرسایش شاخصهای حیاتی بازدارندگی است. آمریکا امروز در تلهای روانی گرفتار شده که پیشتر بریتانیا را در میانه قرن بیستم به انزوا کشاند؛ تلاشی مذبوحانه برای حفظ هیبتی پوشالی در برابر واقعیتی که دیگر از کنترل آن خارج شده است.
ایران با حفظ اصول و خطوط قرمز خود، در دور دوم از مذاکرات بر گفتوگوی عادلانه و بدون تهدید تأکید دارد. تهران تاکید دارد که تهدیدهای نظامی و فشار روانی، اراده تیم مذاکرهکننده را متزلزل نمیکند و آمادگی کامل برای پاسخ قاطع به هر تعرضی را دارد.