برچسب فقر

گزارشی تکاندهنده از فشارهای اقتصادی به مردم؛ از کش رفتن چیپس و پفک تا اتاق بازجویی!

دو بسته خامه را زیر چادرش پنهان کرده بود، وقتی مأمور حراست فروشگاه از او خواست کیفش را باز کند، دیگر راهی برای انکار نمانده بود. زن با صدایی لرزان فقط یک جمله گفت: بچه‌هایم گرسنه بودند. دقایقی بعد، همسرش که کارگر روزمزد بود و از ماجرا هیچ اطلاعی نداشت، خود را به کلانتری رساند؛ جایی که تازه فهمید همسرش برای برداشتن چند قلم کالای خوراکی بازداشت شده است.

دیابت، سونامی آرام اما پرهزینه

دیابت به یکی از مهم‌ترین چالش‌های اجتماعی، اقتصادی و حتی فرهنگی جهان تبدیل شده است و دیگر نمی توان آن را تنها یک بیماری مزمن قلمداد کرد. اگر تا دو دهه پیش این بیماری بیشتر در میان سالمندان دیده می‌شد، امروز سن ابتلا به آن به شکل محسوسی کاهش یافته و پزشکان از افزایش موارد دیابت در جوانان، نوجوانان و حتی کودکان خبر می‌دهند. این تغییر، زنگ خطری است که نشان می‌دهد ریشه‌های بحران، فراتر از ژنتیک و درمان، در سبک زندگی، تغذیه، شهرنشینی، فقر حرکتی و الگوهای مصرف نهفته است.

معنای «جنگ» فقر و غنا

جنگ فقر و غنا به ما می‌گوید در تحلیل انقلاب اسلامی، به ویژه در دوران پس از جنگ که تاریخ آغاز این درگیری اجتماعی است، ما با یک «طبقه_مرفه_جدید» (رهبر انقلاب، ۷۶/۴/۲۵) مواجهیم. طبقه‌ای که در بالادست جامعه به وجود آمده و یکسره می‌کوشد وضع موجود را حفظ و آن را به نفع خود بسط دهد.

سبد رایگان میوه‌های درجه دو و سه تره‌بارها در مناطق شمال شهر/ فشار معیشتی به محله‌های مرفه پایتخت رسید

در تره‌بارهای زعفرانیه، شهرک غرب و گیشا، مردم کنار سبدهای میوه‌های درجه دو و حتی سبدهای رایگان توقف می‌کنند. فروشندگان از کاهش خرید گوشت، ماهی و کالاهای غیرضروری می‌گویند و فعالان بازار تبلیغات تأیید می‌کنند تخفیف و فروش اقساطی از یک ابزار مقطعی، به استراتژی دائمی کسب‌وکارها تبدیل شده است. 

از «هم‌نشینی با سرطان» تا «تاب‌آوری در زخم‌دیدگی»

گروه اندیشه: دکتر هادی خانیکی در روزنامه اعتماد در یادداشتی با عنوان «از «هم‌نشینی با سرطان» تا «تاب‌آوری در زخم‌دیدگی»»، تلاش کرده از زخم های درونی اش به فهم زخم های جامعه برسد. او می نویسد: «گاهی رنج فردی تبدیل به راهی می‌گردد برای فهم رنج جمعی و پیدایش یک زخم در بدن، چشم آدم را به زخم‌های عمیق‌تر در جان جامعه باز می‌کند، اما امروز که از بیمارستان به درون جامعه‌ای دستخوش جنگ نوپدید پرتاب شده‌ام، بیش از هر زمان دیگر احساس می‌کنم که مساله حال و روز من مواظبت از خود در پیله تن نیست؛ مساله حال و روز یک کشور است که در میان انبوهی از بیم‌ها، تنش‌ها، نااطمینانی‌ها و تهدیدها، به مراقبت بیشتر از خویش نیاز دارد.» این یادداشت را در ادامه می خوانید:

روزهای طولانی در انتظار حقوق/ بعید است کارگران بدون پول، بیش از دو ماه تاب‌آوری اقتصادی داشته باشند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در هفته‌های اخیر، برخی بنگاه‌ها، شرکت‌های خدماتی و واحدهای تولیدی که تا پیش از این اقدام به تعدیل نیرو کرده بودند، رفته‌رفته برای راه‌اندازی فعالیت خود مجدداً نیروهای سابق خود را بازگردانده، یا اقدام به استخدام مجدد کردند. در چنین شرایطی انتظار کارگرانی که به کار بازگشته‌اند، دریافت مزد قانونی و بازگشت به زندگی نسبتاً عادی است، اما آن‌ها با مشکل جدیدی مواجه شده‌اند؛ مشکلی به‌نام عدم پرداخت  حقوق‌های خردادماه و تیرماه در بسیاری از واحدها و انباشت معوقات مزدی در واحدهایی که از اردیبهشت یعنی پس از مرحله اول آتش‌بس، فعالیت خود را شروع کرده بودند!