برچسب فردوسی
محمدسرور مولایی: ادبیات پناهگاهی برای روزهای پریشانی است
محمدسرور مولایی گفت: اگرچه امروز طالبان کمر به دشمنی با زبان فارسی بستهاند و بر رسانهها و مکتوبات مسلط شدهاند، اما من هرگز ناامید نیستم. شاهنامه شاهد تاریخی ماست؛ ما از این وقایع عبور خواهیم کرد، چرا که ریشههای این فرهنگ عمیقتر از آن است که با این تندبادها از جا کنده شود.
خواجه خردمند و دهقان آموزگار
فردوسی احیاگر یا حتی پاسدار زبان فارسی نیست. خط و الفبایی که فردوسی سختترین دژ خرد و سبزترین سرو دشت و بلندترین درفش کاویانی، شاهنامه را به آن ساخت و کاشت و افراشت؛ بروبار کوششهای خورشید دیگری بهنام «خواجه ابولمال» است.
فارسی، زبان حکمت و گفتوگوی فرهنگی است
رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و نماینده بنیاد سعدی در بوسنی و هرزگوین گفت: فارسی که قرنها زبان علم، ادب و تفکر در بخش بزرگی از جهان بوده، امروز نیز میتواند پلی برای گفتوگوی فرهنگی و شناخت عمیقتر ملتها باشد.
توجیهات برای ترکیب شوخی با توهین/ ناکمدین منفور
کمدینی که پیشتر بهدلیل توهین به شاهنامه و فردوسی با موج انتقادها روبهرو شده بود، اینبار در برنامهای رسانهای با تأکید بر اینکه «شوخی کوچکترین شکل آزادی بیان است» اعلام کرد بابت رفتار گذشته عذرخواهی نخواهد کرد؛ رویکردی که بار دیگر مرز میان طنز و بیاحترامی را به چالش کشیده است.
فارسی، زبان ۵۰۰۰ سال حقوق بشر و تمدن بشری است
جلیل رحیمی جهانآبادی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در بنگلادش، در سمینار بزرگداشت ۱۰۵ سالگی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه داکا، فارسی را زبانی فراتر از ابزار ارتباط دانست و آن را میراثی ۵۰۰۰ ساله از حقوق بشر، عدالت، اخلاق و تمدن بشری خواند. وی همچنین از برنامههای همکاری گسترده با این گروه شامل ارتقای کتابخانه، برگزاری اردوهای علمی به ایران و آموزش اساتید خبر داد.
روایتی از نقش رهبر شهید در احیای زادگاه فردوسی
خراسان رضوی - شهر تاریخی توس، یکی از مهمترین کانونهای تمدنی ایران و زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی، سالها با چالشهای ناشی از کمتوجهی به حفاظت و احیای آثار تاریخی روبهرو بود. بازدید رهبر شهید از این مجموعه در ۱۹ تیر ۱۳۷۵ و دستخطی که پس از آن به یادگار ماند، نقطه عطفی در تغییر نگاه به این شهر و آغاز فصل تازهای در صیانت و توسعه آن به شمار میرود.
خرد معنوی و افق تمدنسازی
در تاریخ معاصر، رهبر شهید ایران، آیتالله سید علی خامنهای، از معدود رهبران سیاسی جهان به شمار میرفتند که تسلط فکری، ذوقی و ساختاری عمیقی بر میراث فلسفی، عرفانی و ادبی ایران و جهان داشتند.
