برچسب فاطمه رجب‌زاده

حوالی ساعت 9و10 صبح بود که دست در دست بابا به میدان می‌رفتیم. دوست می‌داشتم آن جلوجلو باشم. نزدیک‌ترین جا به جایگاه تا بلکه میان این همه جمعیت من هم بتوانم ببینم.

از ابتدای دهه اول محرم 1446 تاکنون، صفحه کانون‌های روزنامه «اصفهان زیبا» فعالیت خود را معطوف به برنامه‌های سطح شهر در این دهه کرده است.

دهه اول محرم که تمام می‌شود، انگار حال و هوایمان یک‌جوری می‌شود. حتی تا دهه دوم هم اوضاع نسبتا خوب است، اما هرچه بیشتر می‌گذرد، دلمان بیشتر تلاطم پیدا می‌کند.

در ادبیات جامعه‌شناسی دین یکی از نهادهای جامعه برشمرده می‌شود؛ یعنی مجموعه به‌هم‌پیوسته‌ای از باورها، اندیشه‌ها، آداب و اعمال کم‌وبیش سازمان‌یافته‌ای که عموما به یک حقیقت مافوق تجربی هم متصل است …

این روزها تصمیم گرفته‌ایم با عینکی دیگر سری به کانون‌ها و مجموعه‌های فرهنگی بزنیم؛ نه اینکه تاکنون چنین نکرده‌ایم که اصلاماهیت این صفحه چنین بوده است؛ اما این بار می‌خواهیم در کنار تمام گفت‌وگوهایی که با مسئولان کانون‌ها و مجموعه‌های فرهنگی داشتیم، علاوه بر بیان مشکلات و سازوکارهایی که باید برای رفع آن‌ها اتخاذ شود، کمی هم از اعضای کانون‌ها بگوییم.

حالا چندمین سالی است که اربعین و پیاده‌روی‌های چندکیلومتری‌اش با عشاقی چندمیلیونی نقل محافل است. از محافل خانوادگی و دوستانه گرفته تا قاره‌های دوری که زیاد هم‌ چنین همبستگی‌های مذهبی به مذاقشان خوش نمی‌آید.

این چند روز منتهی به اربعین حسینی حال و هوای شهر که هیچ، دنیا جور دیگری می‌شود. نمی‌دانم چطور باید توصیف کرد.

حالا که اربعین 1446 هم سپری شد بد نیست به یکی از ظهورات نوین آن بپردازیم. درچندسال گذشته یکی از مفاهیم و پدیده‌های جدیدی که وارد فرهنگ ایرانی شده و به‌کرات هم مورداستفاده قرار گرفته، «موکب» است.