برچسب علم

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شیخ شریف مبالو، محقق و مدیر مرکز اسلامی تحقیقات و اسناد (CIRED) در داکار سنگال، در یادداشتی با استناد به یافته‌های علم مدرن و آموزه‌های دینی، نماز صبح و بیداری پس از آن را کلید سلامت جسمی، آرامش روحی و افزایش رزق و روزی دانست و تأکید کرد که خوابیدن پس از نماز فجر، محرومیت استراتژیک از عناصر ضروری موفقیت است.

گروه اندیشه: یادداشت «دفاع علمی از ایران» چیست؟»، از دکتر جواد رنجبر درخشیلر نایب رییس انجمن علمی مطالعات صلح ایران است که تلاش می کند با تفسیر نوعی معنای فلسفی، تاریخی، سیاسی و فرهنگی در باره مفهوم «ایران»، معنای دقیق دفاع از آن را نیز در این شرایط مخاطره آمیز توضیح دهد. این یادداشت را که در کانال دفاع علمی از ایران منتشر شده در ادامه می خوانید: 

گروه اندیشه: دکتر سمیه توحیدلو، استاد دانشگاه، در مطلبش منتشر شده در روزنامه شرق، به فروپاشی مراجع فکری سنتی و رسمی به دلیل نگاه ایدئولوژیک و حذفِ نقد تخصصی می‌پردازد. این انسداد، مرجعیت را از دانشگاه به خانه‌های منزوی و از نخبگان به بلاگرها منتقل کرده است. در غیاب صداقت نهادی و رسانه‌های مستقل، جامعه در تشخیص صلاح ملی دچار سردرگمی شده است. راهکار، بازگشت به «خرد جمعی» و احیای شأن اندیشه‌ورزانی است که بتوانند با روایتگری صادقانه، پل‌های شکسته میان مردم و هویت ملی را بازسازی کنند. در اصل توحیدلو به نتیجه توده ای و پوپولیستی شدن امرسیاست و امر زندگی اشاره می کند که در نهایت قوام و بنیان های مرصوص جامعه را فرومی ریزد. این مطلب را در ادامه می خوانید. 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا،الهه شمس در مقدمه گفت و گویش با دکتر سیدجواد میری نوشت: «نگاهی به سرگذشت تخیل جامعه‌شناختی در ایران» عنوان جدیدترین کتاب سید جواد میری است که انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی آن را منتشر کرده است. جامعه‌شناسی در ایران صرفاً یک رشته دانشگاهی یا مجموعه‌ای از واحدهای درسی نیست؛ روایتی است از نسبت ما با قدرت، با دولت، با دانشگاه و با امکان نقد خودمان. مسئله اصلی این کتاب هم همین‌جاست: نه این‌که جامعه‌شناسی ایرانی چقدر نظریه می‌داند یا از چه متونی الهام می‌گیرد، بلکه این است ‌که اساساً در چه شرایطی توانسته به یک دانایی انتقادی تبدیل شود. نویسنده با کنار زدن روایت‌های رسمی و خنثی، نشان می‌دهد که سرگذشت جامعه‌شناسی در ایران بیش از آن‌که معرفتی باشد، نهادی و تاریخی است و بدون دیدن این بستر، بحث‌هایی مثل بومی‌سازی یا تولید نظری چیزی جز شعار باقی نمی‌مانند.

گروه اندیشه: دکتر سمیه توحیدلو در متن زیر که در جماران منتشر شده، تحلیل می‌کند که چگونه «هراسِ جنگ» و تهدید زیرساخت‌ها، لایه‌های پنهان توانمندی متخصصان داخلی را نمایان و ضرورت بازسازی «سرمایه اجتماعی» را دوچندان کرد. نویسنده معتقد است شکاف میان حاکمیت و مردم، فقرِ مزمن و مداخله در زیست‌جهان، نوعی «کوری ادراکی» نسبت به دستاوردهای ملی ایجاد کرده است. گذار از این بحران، نیازمند آشتی واقعی، پذیرش تکثر و بازگشت به خرد جمعی نخبگان است. این مطلب را در ادامه می خوانید:

گروه اندیشه: مهدیه سادات نقیبی در گروه اندیشه روزنامه ایران، گفت و گویی انجام داده با دکتر حسین ابراهیم آبادی دانشیار پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم و مدیر گروه مطالعات آینده‌نگر این مرکز، در باره «نقش نهاد علم در جنگ و پساجنگ». سادات نقیبی در مقدمه ای بر گفت و گوی خود نوشته است: «دانشگاه، حساس‌ترین نبض تپنده جامعه است؛ نهادی که در بزنگاه‌های تاریخی، رخدادها را به «راهبرد» و «راهکار» بدل می‌کند. در روزهایی که کشور تجربه دو جنگ تحمیلی را داشته است، بازخوانی نقش دانشگاه در دوران جنگ و پساجنگ بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد؛ چرا که دانشگاه تنها بازتاب‌دهنده بحران‌ها نیست، بلکه «نهاد افق‌گشایی» است که باید مستقل از هیاهوها، مسیر ساختن آینده را ترسیم کند. از ابراهیم آبادی درباره تأثیر جنگ بر ساختار و محتوای آموزش عالی، الزامات دانشگاه پساجنگ و نقش دانشجویان در این تحولات پرسیدیم. ابراهیم‌آبادی که حوزه تخصصی او «آینده‌نگری دانشگاه در ایران» و «مطالعات فرهنگی و اجتماعی آموزش عالی» است، معتقد است دانشگاه در میانه بحران، باید هم‌زمان هم از تداوم امر دانش‌ورزی صیانت کند و هم با ایده‌پردازی برای آینده، به یکی از بازیگران اصلی عبور عقلانی از جنگ و بازسازی اجتماعی بدل شود.» این گفت و گو را در ادامه می خوانید: