چرا زنان ایرانی جامعه‌شناس در جامعه شناسی ایران دیده نشدند؟/ جامعه‌شناسی، یتیم در ایران/ اشکال بنیادین تاریخ‌نگاری جامعه‌شناسی در ایران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا،الهه شمس در مقدمه گفت و گویش با دکتر سیدجواد میری نوشت: «نگاهی به سرگذشت تخیل جامعه‌شناختی در ایران» عنوان جدیدترین کتاب سید جواد میری است که انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی آن را منتشر کرده است. جامعه‌شناسی در ایران صرفاً یک رشته دانشگاهی یا مجموعه‌ای از واحدهای درسی نیست؛ روایتی است از نسبت ما با قدرت، با دولت، با دانشگاه و با امکان نقد خودمان. مسئله اصلی این کتاب هم همین‌جاست: نه این‌که جامعه‌شناسی ایرانی چقدر نظریه می‌داند یا از چه متونی الهام می‌گیرد، بلکه این است ‌که اساساً در چه شرایطی توانسته به یک دانایی انتقادی تبدیل شود. نویسنده با کنار زدن روایت‌های رسمی و خنثی، نشان می‌دهد که سرگذشت جامعه‌شناسی در ایران بیش از آن‌که معرفتی باشد، نهادی و تاریخی است و بدون دیدن این بستر، بحث‌هایی مثل بومی‌سازی یا تولید نظری چیزی جز شعار باقی نمی‌مانند.

۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ – ۱۸:۴۰
چرا زنان ایرانی جامعه‌شناس در جامعه شناسی ایران دیده نشدند؟/ جامعه‌شناسی، یتیم در ایران/ اشکال بنیادین تاریخ‌نگاری جامعه‌شناسی در ایران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا،الهه شمس در مقدمه گفت و گویش با دکتر سیدجواد میری نوشت: «نگاهی به سرگذشت تخیل جامعه‌شناختی در ایران» عنوان جدیدترین کتاب سید جواد میری است که انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی آن را منتشر کرده است. جامعه‌شناسی در ایران صرفاً یک رشته دانشگاهی یا مجموعه‌ای از واحدهای درسی نیست؛ روایتی است از نسبت ما با قدرت، با دولت، با دانشگاه و با امکان نقد خودمان. مسئله اصلی این کتاب هم همین‌جاست: نه این‌که جامعه‌شناسی ایرانی چقدر نظریه می‌داند یا از چه متونی الهام می‌گیرد، بلکه این است ‌که اساساً در چه شرایطی توانسته به یک دانایی انتقادی تبدیل شود. نویسنده با کنار زدن روایت‌های رسمی و خنثی، نشان می‌دهد که سرگذشت جامعه‌شناسی در ایران بیش از آن‌که معرفتی باشد، نهادی و تاریخی است و بدون دیدن این بس=”text-align:justify”>اگر واقعاً بخواهیم جامعه‌شناسی در ایران را بشناسیم ــ چه در پهنه ایران، چه در گستره تمدن اسلامی و چه در گذشته تاریخی آن ــ ناگزیر باید ابوریحان را بشناسیم، بزرگانی همچون طبری را مرور کنیم و بار دیگر آثاری مانند نوشته‌های ابن فضلان و ابن بطوطه را بخوانیم؛ آثاری که در حوزه‌های مختلف علوم اجتماعی، و به‌ویژه در معنای تخیل جامعه‌شناختی، جهانی را به تخیل درمی‌آوردند و اکنون باید دوباره مورد بازخوانی قرار گیرند.

افزون بر این، لازم است میان این میراث و علوم جدید و حوزه‌های نوین جامعه‌شناسی جهانی ــ چه در هندوستان، چه در چین، ژاپن، آمریکای لاتین، روسیه، دیگر کشورهای اسلامی و نیز اروپای غربی، اروپای شرقی و آمریکا ــ اتصالات تازه‌ای برقرار شود تا امکان بازسازی و نوزایی اندیشه فراهم آید.

۲۱۶۲۱۶

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *