برچسب عادل امیری

محله‌به‌محله به دنبال کرونا

«طرح حافظان سلامت محلات»، طرح غربالگری بیماران کرونایی است که از ابتدای هفته بسیج تاکنون در کل کشور  آغاز به کار کرده و به گفته معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی استان: «اصفهان در آن پیشتاز است.» این طرح که به نام «شهید حاج قاسم سلیمانی» نام‌گذاری شده، اهدافی نظیر «قطع زنجیره انتقال ویروس، افزایش رعایت پروتکل‌های بهداشتی، کاهش میزان بستری، کاهش میزان مرگ‌و‌میر و شناسایی و پوشش حمایتی از گروه‌هایی که در معرض خطر قرار دارند و‌… را دنبال می‌کند.»

مجازات زندان برای پلاک مخدوش

با اجرای محدودیت‌های دوهفته‌ای کرونایی در سطح استان اصفهان، محدودیت‌هایی هم برای رفت و آمدهای شهری و بین شهری در نظر گرفته شد. این محدودیت‌ها که در درون شهرها شامل «منع تردد خودروها و موتورها از ساعت 21 شب تا 4 بامداد» بود، در شهرهای قرمز و نارنجی استان به صورت «منع تردد پلاک‌های بومی از شهری به شهر دیگر به اجرا درآمد و برای ناقضان این قانون، طبق نظر قانون‌گذار، جرائم مالی در نظر گرفته شد.»

دل اصفهان دارد خالی می‌شود!

دل اصفهان دارد خالی می‌شود. رسانه‌ها، فعالان محیط‌زیست، استادان دانشگاه و کارشناسان در سال‌های متمادی، این مسئله را به مسئولان گوشزد کرده‌اند. تداوم خشک‌سالی‌ها، کاهش بارندگی‌ها و برداشت بی‌رویه منابع آب زیرزمینی در دهه‌های گذشته باعث شده تا از حدود ۶۰۰ دشت کشور، بیش از ۴۰۰ دشت در شرایط بحرانی قرار گیرند و استان‌های اصفهان، فارس، کرمان، خراسان‌رضوی و خراسان‌جنوبی در صدر مناطق دارای بیشترین تعداد «دشت ممنوعه» ثبت شوند. 

امنیت غذایی در عصر کرونا!

نشست خبری معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با موضوعات تشریح آخرین اقدامات در پیشگیری از کرونا، آلودگی هوای اصفهان و روز ملی تغذیه، پیش از ظهر شنبه، 13 دی‌ماه در مرکز بهداشت شماره یک اصفهان برگزار شد. دکتر کمال حیدری، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با اشاره به مبحث مهم تغذیه و امنیت غذایی در دوران کرونا، ضمن ابراز نگرانی از گرانی اقلام غذایی حذف‌شده از سفره خانوار گفت: «میزان مصرف غذای سالم در شرایط کرونایی کاهش‌یافته که این مسئله منجر به پایین آمدن سطح ایمنی بدن مردم شده است.» او میزان ابتلا و بستری ناشی از کرونا را در شرایط حاضر استان یک‌سوم اعلام کرد و ادامه داد: «از سال گذشته تاکنون 3900 نفر فوتی با علائم مثبت و منفی کرونا به ثبت رسیده و انتظار می‌رود که این ویروس، در بهمن‌ماه خیز جدیدی داشته باشد.»

خطر برای دانش‌آموزان تپل‌مپل!

تپل‌مپل شده و مانده‌اند بی حرکت، دانش آموزانِ در خانه مانده!  اصفهان و تهران و شیراز و اهواز هم ندارد، آمارها می‌گویند: «بیش از یک‌میلیون دانش‌آموز در دوران قرنطینه چاق شده‌اند!» این چاقی مضاعف درحالی کمر و گردن و شکم آینده‌سازان کشور را انباشته که امید ما به دانش‌آموزان بود؛ اما «کم‌تحرکی، تماشای تلویزیون، بازی با رایانه و تلفن همراه، فعالیت‌های نشسته و الگوی غذایی نامناسب، باعث شده تا وزن دانش‌آموزان نسبت به دوران قبل از شیوع ویروس کرونا بالا برود». آموزش شاد هم که دیگر قوز بالاقوز شده و دست بچه‌ها را در نشستن پای سیستم باز گذاشته، البته برای آن‌هایی که از این شادی بهره‌مند هستند!

268 هزار دانش‌آموز اصفهانی غایب‌اند؟!

با عیان شدن هرچه بیشتر پیامدهای اقتصادی و اجتماعی شیوع کرونا در لایه‌های پنهان جامعه، جامعه‌ستیزی این بیماری و عدم آمادگی نهادهای متولی در مواجهه با رویکردهای تهاجمی کووید19 در عرصه‌های مختلف، بهتر به چشم می‌آید. یکی از پیامدهای اسف‌بار این پاندمی در ایران و شهرهای دیگری همچون اصفهان، رواج نهانی ترک تحصیل در میان دانش‌آموزان، به‌خصوص در پایه متوسطه، آن‌هم با انگیزه‌های اقتصادی در میان اقشار آسیب‌پذیر است. محمدرضا ناظم‌زاده، معاون آموزش دوره متوسطه اداره کل آموزش‌وپرورش استان اصفهان، ضمن ابراز نگرانی از بروز این مسئله، در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا بدون ارائه آماری از تعداد دانش‌آموزان ترک تحصیلی، گفت «البته تعداد دانش‌آموزانی که در معرض خطر هستند چندان چشمگیر نیست!» این در حالی است که به گفته او «تعداد کل دانش‌آموزان استان ۸۶۸ هزار و ۳۷۲ نفر است که هم‌اکنون ۷۶۰ هزار و ۳۱۲ نفر در شبکه شاد احراز هویت شده و حدود ۶۰۰ هزار نفر در این شبکه فعال هستند.»

از کرونای انگلیسی وحشت نکنید!

هنور خوشحالی از واکسن نرسیده کرونای چینی در سرمای دی ماهی به رگ‌های مردم خوش نیامده بود که سروکله کرونای انگلیسی پشت دروازه‌های کشور پیدا شد! ویروسی ورپریده‌تر از کرونای ووهانی که مینو محرز، عضو ستاد ملی مقابله با کرونا، سوم دی ماه و در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجو درباره‌اش گفته بود: «ویروس انگلیسی در خرداد‌ماه منتشر شد که قدرت سرایت بسیار بالایی هم داشت و دلیل قرمز شدن ایران در این اواخر همین بود؛ اما خوشبختانه کنترلش کردیم!»

برای هفده‌سالگی تو

پاییدن یک روزنامه محلی تا رسیدن به هفده‌سالگی در شهری که همواره باید به حساسیت‌های خاص آن گوشه‌چشمی داشت و نوشت، موفقیتی چشمگیر است. این نوشتن، به‌خصوص زمانی از حساسیت ویژه برخوردار می‌شود که در سرویس جامعه، با گستره‌ای وسیع از مسائل اجتماعی که هر سوژه‌اش توانایی ایجاد چالش‌های عمیق را دارد، قلم بزنی.