برچسب صنعت-هنر- رسانه سینما

«جشنواره بین‌المللی» تعاریف مشخص خود را دارد/ «ماهیت جشنواره» است که اهمیت آن را مشخص می‌کند/ دقیقاً قرار است «جشنواره جهانی فیلم فجر» را به‌عنوان دریچه‌ به چه کسی معرفی کنیم؟!

سینماپرس: «علی شاه حاتمی» با بیان این مطلب که جداسازی بخش ملی و جهانی فجر نوعی اعلام حضور یا بیانیه است، یعنی اینکه «ما هم هستیم»، گفت: بودن ما زمانی معنا پیدا می‌کند که جشنواره به‌درستی برگزار شود و واقعاً فیلم‌های بین‌المللی در آن حضور داشته باشند. ما یک پسوند «فجر» داریم و یک پسوند «بین‌المللی». اما با پسوند که چیزی ثابت نمی‌شود؛ ماهیت جشنواره است که اهمیت آن را مشخص می‌کند؛ فیلم‌های حاضر، مهمانان، داوران و جوایز جشنواره نشان‌دهنده اهمیت آن هستند. وگرنه اسم‌گذاری کار ساده‌ای است؛ من هم می‌توانم در محله‌مان جشنواره بین‌المللی برگزار کنم، ولی سؤال این است: با چه فیلمی! با چه افتخاری! با حضور چه فیلم‌سازانی!

«فیلم سینمایی» باید از نظر هنری و فنی در سطح «آثار جهانی» باشد و با پیشرفت‌های سینمای دنیا همگام شود/ بدون وجود «جنبه هنری» فیلم سینمایی عملاً نمی‌تواند عنوان «فیلم سینمایی» را داشته باشد

سینماپرس: «سید محمدعلی ابطحی» با بیان این مطلب که بدون وجود جنبه هنری، فیلم سینمایی عملاً نمی‌تواند عنوان فیلم سینمایی را داشته باشد، گفت: حتی اگر فیلمی محتوای غنی و قابل توجهی داشته باشد، اما از نظر هنری مورد قبول جامعه جهانی و سینما نباشد، نمی‌توان آن را فیلم موفقی دانست. بنابراین، معیارهای هنری باید برای جشنواره‌های داخلی و خارجی و حتی سلیقه داخلی پیش‌بینی شوند. بدون وجود جنبه هنری، فیلم سینمایی عملاً نمی‌تواند عنوان فیلم سینمایی را داشته باشد.

تعریف مشخصی از «سینمای شاعرانه» نداریم/ «سینما» قبل از هر چیز باید «سینما» باشد، می‌خواهد «شاعرانه» باشد یا نباشد!

سینماپرس: «فرزاد موتمن» با اشاره به رویکرد جدید متولیان سازمان سینمایی در دولت چهاردهم و تمرکز بر موجودیتی با عنوان سینمای شاعرانه و بیان این مطلب که واقعاً تعریف مشخصی از «سینمای شاعرانه» نداریم؛ گفت: سینما قبل از هر چیز باید سینما باشد؛ می‌خواهد شاعرانه باشد یا نباشد! مهم این است که سینما باشد.

«سینما» یک «صنعت هنری» است که بدون «مخاطب» اصلا ارزشی ندارد/ فیلم هایی که در سال های اخیر به اسم «سینمای شاعرانه» ساخته می‌شود بیشتر شبیه «ژانگولربازی» است

سینماپرس: «علی روئین‌تن» با اشاره به رویکرد جدید متولیان سازمان سینمایی در دولت چهاردهم و تمرکز بر موجودیتی با عنوان سینمای شاعرانه و بیان این مطلب که فیلم هایی که در سال های اخیر به اسم سینمای شاعرانه ساخته می شود بیشتر شبیه ژانگولربازی است؛ گفت: ما یک‌ نوعی از سینمای شاعرانه «منتسب» داریم؛ سینمایی که بین شرق و غرب معلق است، مثل بعضی از فیلم‌های پاراجانف و امثال آن. این جریان آن‌قدر در روشنفکری افراط کرده که از تماشاگرهایش دور افتاده است و ما متأسفانه به‌شدت در همین فضا سقوط کرده‌ایم.

مهم‌ترین فرمول سینما «تضاد» است/ اگر می‌خواهید «قصه» بگویید باید «تضاد» و «کنتراست» ایجاد کنید/ «داستان‌های باشکوه» از فقر شروع می‌شوند و به خوشبختی می‌رسند!

سینماپرس: ایرج طهماسب گفت: هنر به طور کلی انجامِ «امر محال» است؛ یک کار عجیب. وقتی هنرمند درباره یک چیز خاص صحبت می‌کند، همان لحظه آن مساله به «موضوع هنری» تبدیل می‌شود و بقیه آن را کاربردی می‌کنند.

«سینمای کودک» سینمای تخیل است و با تکنولوژی امروز، می‌توانیم آثار بسیار متنوعی داشته باشیم/ وقتی هزینه‌ها زیاد باشد «هنرمند» ناخودآگاه خودش را محدود می‌کند

سینماپرس: مرضیه برومند کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس پیشکسوت سینمای ایران، با استقبال از برگزاری جشنواره‌های هنری در استان‌ها، خواستار توقف تمرکز رویدادهای فرهنگی در تهران و گسترش آن به دیگر شهرهای کشور شد و بر لزوم شکل‌گیری سینمای بومی و حمایت از تولیدات محلی تاکید کرد.

«جشنواره‌ها» نقش مهمی در نزدیک کردن فرهنگ‌ها به یکدیگر دارند/ «سینمای شاعرانه» احساسات مردم را به تصویر می‌کشد و موجب حفظ «همدلی جهانی» نسبت به «مردم فلسطین» می‌شود

سینماپرس: «محمد الکندی» با بیان این مطلب که جشنواره‌ها نقش مهمی در نزدیک کردن فرهنگ‌ها به یکدیگر دارن در سینما مکاتب و رویکردهای مختلفی وجود دارد و در این راستا برخی بر سینمای شاعرانه تأکید دارند و گروهی دیگر سینمای حماسی را مهم‌تر می‌دانند؛ گفت: در سینما مکاتب و رویکردهای مختلفی وجود دارد. برخی بر سینمای شاعرانه تأکید دارند و گروهی دیگر سینمای حماسی را مهم‌تر می‌دانند. به نظر من هر دو نگاه کاملاً ارزشمند است و انتخاب هرکدام به دیدگاه فیلم‌ساز و تهیه‌کننده بازمی‌گردد. در موضوع فلسطین نیز هر دو رویکرد لازم‌اند؛ سینمای حماسی کمک می‌کند این مسئله به فراموشی سپرده نشود و انگیزه کنش و مقاومت زنده بماند و سینمای شاعرانه احساسات مردم را به تصویر می‌کشد و موجب حفظ همدلی جهانی نسبت به مردم فلسطین می‌شود.