برچسب سینمای ایران

تمام دوستان و فعالانی که در عرصه مراکز فنی، تجهیزات و پشتیبانی تولید در سینما و تلویزیون و عرصه‌های مختلف رسانه‌ای فعال هستند و مجوز وزارت فرهنگ را دریافت کرده‌اند، می‌توانند عضو این اتحادیه شوند. ما اکنون حدود ۵۰ تا ۶۰ مرکز پشتیبانی تولید داریم که مجوز دارند و در این عرصه فعالیت می‌کنند و قطعا پذیرای تمام این مراکز خواهیم بود. ما در ابتدای فعالیت این اتحادیه مراکز دارای مجوز را به طور رسمی دعوت می‌کنیم تا به عضویت اتحادیه درآیند و بعد به منظور حل دغدغه‌های مشترک صنفی مجمع عمومی برگزار می‌کنیم.

پرسش من این است که اساسا نهاد صنفی چه کاری انجام می‌دهد؟ آیا باید صرفا نقش تسهیل‌کننده اجرای اوامر وزارت ارشاد را داشته باشد؟ گاهی اوقات این موقعیت خطا را با سکوت یا با بی‌عملی یا حتی با انفعال تسهیل می‌کنیم. اگر قرار است این نقش را داشته باشیم، بی‌شک باید منتظر این هم باشیم که ضلع سوم که خود هنرمندان هستند، برای دفاع از کیانشان وارد ماجرا شوند. این فرمولی نیست که من آن را کشف کرده باشم. سیر طبیعی امر است که اگر ضلع اول کار خودش را درست انجام ندهد و ضلع دوم دچار انفعال باشد، ضلع سوم کارش را خودش انجام می‌دهد، حالا هرکسی به طریق خودش؛ یعنی یکی با نوشتن نامه، دیگری با رفتن یا نرفتن به جشنواره داخلی یا خارجی.

کوروساوا می‌گوید: «من با شما موافقم، اما رفتن به هر سفری برای من واقعاً دشوار است. پاهای من درد می‌کند و سفرهای رسمی محدودیتی را بر شما تحمیل می‌کند. شما باید هر چیزی را که برای شما برنامه ریزی شده است بپذیرید. در واقع شما سفر نمی‌کنید. آنها تو را از جایی به جای دیگر می‌برند.» اما کیارستمی قول می‌دهد که سفرش به ایران را آن طور که دوست دارد برنامه ریزی کند، اگر زمانی به این سفر برود؛ که کاملا بعید است با این حال او در مورد ایران کنجکاو است: «مطمئنم فیلمسازان خوب دیگری هم در ایران هستند. با این حال، چیزی که در مورد فیلم‌های شما دوست دارم، سادگی و روان بودن آنهاست، اگرچه توصیف آنها واقعاً سخت است. آدم باید آنها را ببیند. چیزی که من در مورد فیلم های شما دوست دارم سادگی و روان بودن آنهاست، اگرچه توصیف آنها واقعاً سخت است. آدم باید آنها را ببیند.»

مطابق با روند نمایش آثار به صورت آنلاین و حضوری در 2 سال گذشته، مستندهای شانزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» در تمام بخش‌ها به صورت آنلاین در دسترس مخاطبان قرار می‌گیرند و افرادی که امسال متقاضی حضور در جشنواره هستند و ثبت‌نام کرده‌اند، می‌توانند به صورت رایگان از تماشای آثار حاضر در جشنواره بهره‌مند شوند.

این گفت و گو بر روی وب سایت سازمان سینمایی منتشر شده که عملاً به معنای تایید آن چیزی است که مقام سازمان سینمایی «فاجعه» و «بحرانی اصلی» خوانده است. در واقع بنا بر تاکید متولیان سینمای ایران، سینمای ایران در هشت ماه اخیر درگیر یک بحران و فاجعه بوده است.

پیش از حوادث اخیر، جنبش «می‌تو» با حمله به سینمای ایران شروع و تهمت‌هایی زده شد؛ اما دفاعی از سینماگران نشد. بیانیه «تفنگت را زمین بگذار» امضا شد، بیانیه سیاسی بود و ربطی به سینما نداشت. از دوستانم در صنف سوال و اشاره کردم ما حزب سیاسی نیستیم. ما فراتر از احزاب و رویدادهای سینمایی هستیم. آنچه امروز رخ داده ادامه حوادثی است که پشت سر گذاشتیم. بیانیه نوشتن درمان درد سینمای ایران نیست. مشکلات معیشت و اقتصادی عده‌ بسیاری از سینماگران نباید دستاویز بازی‌های سیاسی شود.

هنوز موضع گیری خواص و کوشش ایشان برای استفاده از برد رسانه‌ای‌شان نه صرفاً برای رفع شبهات میان گروه‌هایی از مردم، بلکه برای نشان دادن اینکه موضع هنرمندان تنها آنچه رسانه‌های خارجی انعکاس داده‌اند نیست و هنرمندان شناخت شده ایرانی هستند که موضع دیگری دارند، ضروری است.

در کمال شگفتی، فیلم «همه چیز همه جا به یکباره» با نامزدی در یازده شاخه بیشترین تعداد نامزدی را دریافت کرد و پس از آن دو فیلم در «جبهه غرب خبری نیست» و «بنشی‌های اینیشرین» هر یک نه نامزدی دریافت کردند. داریوش خنجی، فیلمبردار ایرانی-فرانسوی که برای فیلمبرداری «باردو» نامزد اسکار است.