برچسب سفرنامه

«اسرائیلی که من دیدم»، نوشته شخصیت رسانه ای معروف جهان عرب «عاطف حزّین»، کتابی است که ترجمه آن را تقدیم خوهیم کرد. عاطف حزین، بعد از جریانات موسوم به صلح خاورمیانه، در سال 96 از طرف نشریه اش مأمور به سفری به سرزمین های اشغالی می شود. حزّین در این سفر بیشتر در مناطق حکومت خودگردان (یعنی کرانه باختری و غزه) حضور داشته است ولی در کل سفر با اسرائیلی ها سرو کار داشته و نکات جالبی را ثبت نموده است.

وقتی خط را به سردبیر وصل کردند، همانطور که همیشه در برخورد با من عادت داشت، بیش از چند کلمه صحبت نکرد: پاسپورتت آماده است؟ خب، پس همین الان بیا دفتر نشریه چون باید به اسرائیل سفر کنی، خدا حافظ!

تا به حال در زندگی‌ام بارانی به این شدت که در بیرون فرودگاه بن گوریون دیدم ندیده بودم. بارانش جوری بود که اصلا چتر جلویش جواب نمی داد چونکه هر قطره اش عین سوزن، هر مانعی را سوراخ می کرد. دنبال یک جایی در بیرون فرودگاه می گشتیم که تا «یاکوف» ماشینش را از پارکینگ بیاورد، از باران در امان باشیم. بعد از چند لحظه فهمیدیم که بین آدمهای امنیتی اسرائیلی ایستاده ایم. یکی شان شروع کرد با عربی شکسته سؤال کردن.

خب، طبق این صحبت ها، عملیات صلح به نابود کردن حماس وابسته است؛ اما به دست چه کسی؟ این سؤالی بود که از سفیرمان محمد بسیونی پرسیدم. جواب داد: «به دست حکومت خودگردان فلسطینی ای که به دست خود ملت فلسطین انتخاب شده است نه به دست هیچ کس دیگر جز آن. ۹۳ در صد از ملت فلسطین به عرفات رأی داده اند. حماس می خواهد یک قدرت موازی باشد و تفوق خودش را به زور تروریسم بر دیگران اعمال کند. [!!]»

«حتی اگر پاسپورت اسرائیلی که اعراب اسرائیل دارند (که من یکی از آنهایم) را ندیده بگیریم، باز هم ماها فقط با قلبمان عربیم. منظورم را گرفتی؟ ما عرب‌های 48 زبانمان را فروکرده‌ایم در دهانمان و آسه می‌رییم و آسه می‌آییم و توان انجام هیچ کاری نداریم. اسرائیل هم این را خوب می‌داند وگرنه چرا به ما گذرنامه‌ی اسرائیلی داد؟»