سفرنامه بازرگان انگلیسی از سالهای سلطنت آخر نادرشاه منتشر شد
کتاب «سفرنامه جونس هنوی» با ترجمه ساسان طهماسبی توسط انتشارات امیرکبیر منتشر و راهی بازار نشر شد.
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
برچسب سفرنامه
پیاده دیدن؛ سفرنامهای با نگاه به معماری مسکو
کیانوش رضایی*
پژمان بازغی با یک سفرنامه به شبکه سه میآید
مستند سفرنامه «راه تاز» که پژمان بازغی گرداننده آن است، از شبکه سه سیما پخش میشود.
فرمانروایی که به کشورش عشق میورزید، به مردمش نه
این سفرنامه به راستی داستان ظهور و سقوط فرمانروایی است که در جایگاه یک قهرمان پدیدار شد، اما روندی را در پیش گرفت که سرانجام به تباهی و ویرانی ایران و قتل تحقیرآمیز خود وی منجر شد. شاید مهمترین دلیل این سقوط نامیمون آن بود که نادرشاه به کشورش عشق میورزید، اما به مردمش نه.
سفر در زمان بدون پارادوکس ممکن شد!
پژوهشگران با ارائه یک مدل ریاضی جدید میگویند سفر در زمان از نظر تئوری میتواند بدون ایجاد پارادوکس امکانپذیر باشد، اما گذشته به گونهای خود را تنظیم میکند که مانع تغییر رویدادهای اصلی تاریخ شود.
جهانگردی که جغرافیدان شد
مولف هر جا از وضع زندگی مردم سخن میگوید، آنطور بیان مطلب میکند که زوایای اجتماع هر شهر و ناحیهای را روشن میسازد، هر کس امروز وضع فلاکتبار بندر طاهری را ببیند، هرگز باور نمیکند که هزار سال پیش به قول مولف «اهل سیراف و سواحل، بسا اوقات کسانی از ایشان همه عمر خود را در دریا میگذراندند و شنیدم که مردی سیرافی به دریا چنان انس گرفت که در حدود چهل سال از کشتی بیرون نیامد.
مردمانی که دینداری زیبایی و میهماننوازی را در هم آمیختهاند
ابن بطوطه در وصف «زنان شیرازی»، به دینداری و آراستگیشان به زیور حجاب و عفت اشاره میکند و از حضور گستردهشان در اجتماع و اهمیت دادن آنها به یادگیری چیزهایی که در دیگر سرزمینها ندیده است، به شگفت میافتد: «زنان شیرازی کفش به پا میکنند و هنگام بیرون رفتن از منزل، برقع به رخ میزنند. به گونهای که چیزی از بدنشان نمایان نمیشود. زنان شیرازی صدقه و احسان زیاد میدهند و از شگفتیهای رسومشان است که روزهای دوشنبه، پنجشنبه و جمعه، در مسجدجامع بزرگ شهر برای گوش دادن به بیانات واعظ گرد میآیند...»
تنکابن؛ رخی از گردشگری ایران
یک اصفهان نقلی خیلی سبز و خیلی آبی با پل تاریخی هشت چشمه و رودخانهای که به دریا میریزد؛ این توصیف من است از تنکابن.