ریاکاری در چه جامعهای «مشروعیت» پیدا میکند؟
باشگاه خبرنگاران جوان - ریاکاری، که در زبان عامه با عناوینی، چون «دورویی» و «نفاق» شناخته میشود، پدیدهای است که در طول تاریخ تمدن بشری و در هر دو ساحت فردی و اجتماعی، همواره مورد تأمل اخلاقی، دینی و روانشناختی بوده است. از منظر لغوی، «ریا» از ریشه «رؤیت» به معنای دیدن و «نمایش دادن» میآید و در اصطلاح، عبارت است از نمایشدادن و تظاهر به عمل نیک یا داشتن شخصیتی مثبت، با انگیزهی کسب منزلت، جاه و شهرت در میان مردم، در حالی که باطن و کردار در خلوت فرد چیز دیگری است. ریشهی اصلی این معضل اخلاقی، «حب جاه» و «عشق به مقام» و یا ترس از برخوردهای اجتماعی یا از سوی افراد صاحب قدرت است که فرد را وادار میکند تا برای دستیابی به منافع دنیوی یا اجتماعی، از حقیقت باطنی خود فاصله بگیرد.
