چطور خانه را از انرژی منفی حفظ کنیم؟

باشگاه خبرنگاران جوان؛ پریزاد اقبالی ـ در روزگاری که زندگی با شتابی بی‌امان پیش می‌رود و انسان‌ها در میان دغدغه‌های اقتصادی، فشار‌های روانی، ترافیک‌های سنگین و هجمه‌های رسانه‌ای، لحظه‌ای برای آرام گرفتن نمی‌یابند، خانه باید به پناهگاهی امن و سنگری نورانی تبدیل شود در برابر آشوب‌های بیرونی و درونی.

چطور خانه را از انرژی منفی حفظ کنیم؟

۲۰:۵۶ ۲۷ آبان ۱۴۰۴

باشگاه خبرنگاران جوان؛ پریزاد اقبالی ـ در روزگاری که زندگی با شتابی بی‌امان پیش می‌رود و انسان‌ها در میان دغدغه‌های اقتصادی، فشار‌های روانی، ترافیک‌های سنگین و هجمه‌های رسانه‌ای، لحظه‌ای برای آرام گرفتن نمی‌یابند، خانه باید به پناهگاهی امن و سنگری نورانی تبدیل شود در برابر آشوب‌های بیرونی و درونی.

در چنین عصری، که گاه حتی روابط خانوادگی نیز زیر بار خستگی و بی‌حوصلگی رنگ می‌بازد، کوچک‌ترین تنش می‌تواند به کدورت، افسردگی یا جدل‌های بی‌پایان منجر شود.

افزون بر این، در پس‌زمینهٔ این روزگار پرآشوب، نشانه‌هایی از فرو ریختن مرز‌های پنهان میان عالم انس و جن نیز دیده می‌شود؛ نشانه‌هایی که در روایات آخرالزمانی به آنها اشاره شده و از گسترش نفوذ نیرو‌های نادیدنی در زندگی انسان‌ها خبر می‌دهند.

در چنین شرایطی، خانهٔ مؤمن باید «حِصن حَصین» باشد؛ مأمنی الهی که اهلش را از طوفان‌های روزگار حفظ کند و دل‌هایشان را به سمت آرامش و حضور خداوند سوق دهد.

به این منظور، رعایت برخی اصول ساده، اما ژرف در طراحی و چیدمان خانه اهمیت دارد؛ اصولی برگرفته از معماری اسلامی که اگر با بار که واردش می‌شویم، حال‌مان را خوب می‌کند و ما را از استرس‌های دنیای مادی و فشار‌های پنهان و پیدای ناشی از انسان‌ها و موجودات نادیدنی دور می‌سازد.

این نقطه می‌تواند مأمن نجوا‌های شبانه، اشک‌های آرام، و گفت‌و‌گو‌های بی‌پیرایه با خالق و زمزمه‌های آرام آیات قرآن باشد که مثل نسیمی لطیف، روح خانه را تازه، و شیاطین را دور می‌کند و دل‌ها را به آرامش می‌رساند. خانه‌ای که چنین نقطه‌ای دارد، همیشه جایی برای بازگشت دارد؛ حتی اگر همهٔ در‌ها بسته شده باشند.

حرف آخر…

در این روزگار پرآشوب، که فتنه‌ها در لباس زیبایی ظاهر می‌شوند و زشتی‌ها را با رنگ و لعاب عرضه می‌کنند، خانهٔ مؤمن باید مأمن نور باشد.

با همین سه اصل ساده، یعنی چیدمان بر مدار قبله، گنبد نورانی آیت‌الکرسی و محراب خلوت با خدا، می‌توان خانه را به یک قلعهٔ معنوی و حصن حصین الهی تبدیل کرد؛ قلعه‌ای که در آن، دل‌ها آرام می‌گیرند، چشم‌ها به نور می‌افتند، و قدم‌ها به سمت ظهور نزدیک‌تر می‌شوند.

منبع :باشگاه خبرنگاران جوان

اشتراک‌گذاری