برچسب خوشنویسی

خوشنویسی، آرام روان در جهان دیجیتال

خوشنویسی در شرق آسیا پیوندی است بین فلسفه، هنر و ذهن آگاهی، در ایران و اسلام هم هنری است برای ثبت حکمت. دومین چهارشنبه ماه اوت هر سال روز جهانی خوشنویسی است و به این مناسبت از اهمیت حفظ این هنر و کاربردش برای روان انسان، در جهان دیجیتال می‌گوییم

هنر خطاطی یکی از هنر های فاخر و اثرگذار بر روح و روان انسان است

رحیم شوقی از کارگاه تخصصی که با حضور اساتید ملی و استانی چون استاد احمد عبدالرضایی، استاد ابوالفضل خزاعی، استاد احمد قربانی، استاد محمود رحمان نژاد، استاد محمد پورقلی زاده و سایر اساتید و هنرمندان استانی برگزار شد بازدید به عمل آورد.

روشنای خطوط در عمارت سعدی

دومین رویداد «خطوط خاموش» با ارائه پنجاه‌ و سه اثر نفیس خوش‌نویسی از استادان سید محمد وحید جزایری، محسن سلیمانی، ناصر طاووسی، غفور اسکندری سخندری، همایون مقدس و شهاب‌الدین ارفعی در اقلام کوفی، ریحان، محقق، رقاع، توقیع، ثلث ایرانی و تعلیق همراه با گنجینه‌ای از قرآن‌های ارزشمند دوره‌های تاریخی و همچنین چند نمونه اثر از خوش‌نویس بزرگ معاصر استاد حبیب‌الله فضائلی و بخشی از قلم‌ها و اسباب کتابت او و مجلدهای ارزشمندی درباره پژوهش در خط و خوش‌نویسی به زبان‌های عربی، انگلیسی و ترکی از مجموعه و کتابخانه تخصصی شهاب‌الدین شهیدانی در گالری‌های بوستان و گلستان و گالری تک اثر عمارت سعدی اصفهان نمایش داده‌شده است.

نقاش عشق

محمود لاهیجانیان متولد پانزدهم دی‌ 1333 در خیابان مدرس اصفهان است. او مشق نقاشی را با حضور در مغازه روح‌الله روحانی معروف به طالعات و از شاگردان حاج مصورالملک آغاز کرد که در همسایگی آن‌ها قرار داشت و به مدت هفت سال نزد تنها استاد خود قلم زد. در دوران دبیرستان هوش و هنر محمود لاهیجانیان در زمینه مینیاتور بیش از پیش آشکار شد و سه سال متوالی در رشته مینیاتور، مقام اول استان اصفهان را به دست آورد و هم‌زمان با این دوران، حاج‌آقا فخرالدین امامی فرزند میرزاآقا امامی او را برای همکاری فراخواند و به‌این‌ترتیب کاشی‌سازی‌های آثار آقای فخر به عهده محمود لاهیجانیان گذاشته شد. بعد از دوران سربازی به خدمت بانک عمران درآمد و به گفته خود تا این لحظه قلم از دستانش جدا نشده و همچنان می‌سازد و می‌پردازد.

خوش‌نویسی ایران ثبت جهانی شد؟

خبر ثبت «برنامه ملی پاسداری از هنر سنتی خوش‌نویسی ایران» درشانزدهمین اجلاس میراث ناملموس یونسکو و در فهرست میراث جهانی را می‌توان مهم‌ترین خبر فرهنگی هفته اخیر دانست. این خبر به‌ظاهر خوب اما با واکنش‌های متفاوت و عموما تأثربرانگیزی از سوی اهالی فرهنگ و هنر و خوش‌نویسان روبه‌رو شده است! علت را باید در اخباری دانست که هم‌زمان با توجه‌به این خبر نیازمند تأمل‌اند.

کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

هنر پدیده جهانی و مهم‌ترین بهانه آدمیان برای زیستن و نگریستن به جهان است. آثار هنری، میراث‌های مشترکی است که متعلق به همه مردم جهان است و از این رو انحصارگرایی یا تفکیک میراث‌های هنری کاری نادرست و بیهوده است. خوش‌نویسی مهم‌ترین عامل وحدت‌بخش در قلمرو جهان اسلام است که از سپیده‌دمان ظهور با کتابت کلام‌الله آغاز شد و مورد توجه همه آحاد اسلامی قرار گرفت. خوش‌نویسی از نظر ملاحظات فرهنگی، حلقه وصلی به‌ویژه در قلمرو خاورمیانه است؛ اما چنان‌که برنارد لوئیس به خوبی اشاره دارد، خاورمیانه واحدی است از حیث فرهنگی به شدت به هم پیوسته و از لحاظ سیاسی بسیار از هم گسیخته… این نکته را در بدایت کلام جهت حواس‌جمعی بر پرهیز از تفرقه فرهنگی و مجادلات بی‌ثمر درباره خط عربی ذکر می‌کنیم.

حقوق آثار خوش‌نویسی، نقاشی‌خط و تهذیب

آثار خوش‌نویسی یا خطاطی، از دو منظر قابل نگرش و بررسی در حوزه حقوق هنرمندان است. اول از دیدگاه شکلی و ظاهری اثر که ابعاد گرافیکی و تصویری دارد و دوم از دیدگاه ماهیت متنی که به روش خطاطی نگاشته شده است. وجود هر یک از این دو ویژگی، نافی ویژگی دیگر نیست و این ویژگی‌ها می‌توانند به تنهایی یا با هم وجود داشته باشند. یعنی ارزش هنریِ ادبی در محتوای متن و ارزش هنریِ بصری در گرافیک اثر می‌توانند توأمان در یک اثر هنری وجود داشته باشند. در حالتی که هر دو مزیت با هم در یک اثر جمع شوند، حقوق هنری آن‌ها نیز با یکدیگر جمع خواهد شد.