برچسب خشکی زاینده رود

نقطه‌جوش در سال صفر!

شیر و خون را در تیرماه سال صفر بر آسفالت سیاه خیابان استانداری روان کردند تا بگویند حاصل بیش از دودهه اعــتــراض‌هــای مــدنــی و عـلنــی‌شــان در بــازپــس‌گیــری حقابه زاینده‌رود به‌جایی نرسیده است! کشاورزان شرق اصفهان، به تنگ آمده از نادیده‌گیری حقوق‌حقه‌شان، هر بار در جایی و هرروز به نحوی دست به تجمع و اعتراض زدند؛ اما مسئولان هر بار آن‌ها را نادیده گرفتند و با سخن‌درمانی به استقبال آن‌ها رفتند؛ غافل از اینکه دیگر کارد به استخوان گاوِ ماده باردار رسیده و اینک، با شکمبه‌ای دریده‌شده در مهم‌ترین خیابان اصفهان، دراز به دراز افتاده است. صدای هیاهو، صدای شلپ‌شلپ پای معترضان در شیر و خون و صدای شعارهایی که دیگر محترمانه نیست و با احترام چیزی را طلب نمی‌کند و از روال طبیعی یک اعتراض مدنی خارج شده، مؤید این نکته است که باید کاری کرد.

بازگشت به قانون علاج بحران آب!

از ابتدای سال جاری کارشناسان حوزه آب،در خصوص سال آبی آینده ابراز نگرانی کرده‌اند. اگرچه طبق پیش‌بینی‌ها می‌گویند پاییز و زمستان 1400 هم دیو خشک‌سالی را از پا درنمی‌آورد، اما اکنون و در روزهای پایانی آبان‌ماه، با گذر از بارندگی‌های چند روز اخیر، بارقه‌هایی از امیدواری در دل اصفهانی‌ها روشن شده است.

مهمانان ناخوانده سفره زاینده‌رود

اصفهان در سال‌های اخیر به دلیل خشک‌سالی و کمبود منابع آبی با مشکلات بسیاری در بخش‌های مختلف از جمله زیست‌محیطی مواجه شده است. به دلیل سپری‌شدن سال آبی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ با خشک‌سالی شدید و کاهش منابع آب سد زاینده‌رود، همچنین پیش‌بینی تداوم خشک‌سالی توسط سازمان هواشناسی کشور، شرایط مساعدی از نظر تأمین منابع آب برای این سد در سال آبی جاری متصور نیست. عضو هیئت‌مدیره نظام صنفی کشاورزی شهرستان اصفهان در گفت‌وگو با اصفهان‌زیبا به مهم‌ترین دلایل خشک‌سالی زاینده‌رود اشاره کرده و راهکارهایی ارائه می‌دهد.

گم‌گشته در غبار!

شاید تصورش هم غیرممکن و دور از ذهن بود؛ اما پنجاه سال بعد از تصویب کنوانسیون رامسر که پیمانی بود، برای حفاظت از تالاب‌ها و حیوانات و گیاهان وابسته به آن‌ها، گاوخونی، عروس تالاب‌های ایران، خشک‌شده و غبار فراموشی بر رخسار آن نشسته است؛ تالابی که بارها وعده‌ووعیدهای مختلفی در رابطه با احیای آن در رسانه‌ها منتشر شد و تیترهای ریزودرشتی را به خود اختصاص داد؛ مثلا «تالاب گاوخونی تا پنج سال آینده احیا می‌شود»؛

مرگ هزاران پرنده با خشکی تالاب

تالاب گاوخونی، سال‌هاست که حال‌وروز خوبی ندارد و در عطش بی‌آبی می‌سوزد. خشکی گاوخونی فقط زندگی انسان‌ها را تحت‌الشعاع قرار نداده، بلکه در سال‌های اخیر، جمعیت پرندگان مهاجر را هم نشانه رفته و باعث کاهش یا از بین رفتن تعداد زیادی از آن‌ها شده است؛ پرنده‌هایی که هرسال و با سرد شدن هوا مسیری طولانی را طی می‌کنند تا برای یک وقفه کوتاه‌مدت به تالاب گاوخونی برسند. ایمان ابراهیمی، فعال محیط‌زیست و پرنده‌نگر، در گفت‌وگو با «اصفهان‌زیبا» از آخرین وضعیت پرندگان و آبزیان تالاب گاوخونی می‌گوید.

اصفهان هنوز خانه ماست

اثاثیه را که از خانه بار می‌زدند، هنوز نمی‌دانست به‌زودی تا چه اندازه دلتنگ می‌شود؛ حتی بعدش نیز نفهمید؛ تا اینکه روزی به خودش آمد و دید انگار جزئی از وجودش را در آن کوچه‌پس‌کوچه‌ها جا گذاشته است. یک حفره‌ خالی، که ظاهرا راهی برای پرکردنش وجود نداشت. از آپارتمان‌نشینی خوشش نمی‌آمد.

آب، بی‌متولی رها شده است

«سازگاری با کم‌آبی» اصطلاحی است که چندسالی می‌شود موردتوجه کارشناسان حوزه آب قرار گرفته است؛ مفهومی که تأکید دارد بر پذیرفتن شرایط کم‌آبی و تلاش برای بدترنشدن وضعیت در شرایطی که منابع آب زیرزمینی کاهش یافته و امکان جبران آن وجود ندارد.