ایران درحالی وارد ماههای میانی سال آبی شده که جدیدترین آمار نشان میدهد شمار سدهایی که کمتر از ۵ درصد ظرفیت مخزن خود را ذخیره دارند، با افزایشی چشمگیر از ۸ سد در ابتدای سال آبی به ۳۲ سد رسیده است.
وظیفه گفت: همه کشورها در مواجهه با خشکسالی یا ترسالی، رفتار و میزان آسیبپذیری یکسانی ندارند. مثل این است که در زیر باران، یک نفر چتر دارد و یک نفر ندارد؛ هر دو با یک پدیده مشابه قرار دارند اما شرایط برای هر یک کاملاً متفاوت است.
پیش از هر چیز باید بگویم ما دیگر در بحران آب نیستیم؛ در «ورشکستگی آبی» قرار داریم. برخی از خسارتهایی که در کوتاهمدت به منابع آبی وارد کردهایم، غیرقابلجبران است و باید این واقعیت را بپذیریم. استفاده از واژهی «ورشکستگی» نه برای ایجاد ترس، بلکه برای توصیف واقعیت فراتر از بحران است.
یکی از دلایل خیزش مداوم گرد و خاک در جنوب شرق کشور تامین نشدن حقآبه رودخانه هیرمند از سوی حکومت سرپرستی افغانستان است؛ حقآبهای که بخشی از آن به تالاب هامون اختصاص مییابد.
از ابتدای سده بیست و یکم دهانه قله دماوند و مناطق اطراف آن به انتشار مداوم و قوی گازهای گوگردی ادامه داده است. شبکه لرزهنگاری محلی، زمینلرزههای سطح پایین و با بزرگی کم، معمولاً با بزرگی کمتر از ۳ را ثبت کرده که در مناطق خاصی در اطراف آتشفشان، به ویژه در شمال و غرب، متمرکز بودند.
علاوه بر این آنطور که محمد جوانبخت، معاون وزیر نیرو و مدیرعامل شرکت مدیریت منابع آب ایران، وضعیت سدهای کشور را «نگرانکننده» توصیف و اعلام کرده بود که بسیاری از سدهای اصلی تأمینکننده آب شرب در شهرهایی مانند تهران، بندرعباس، تبریز و اراک با افت کمسابقه مخازن روبهرو بودهاند.
بررسی تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که ایران وارد ششمین سال متوالی خشکسالی شده و این وضعیت، حجم مخازن هفت سد مهم کشور را به شدت کاهش داده است. در این میان، سدهای رودبال (فارس)، فریمان (خراسان رضوی) و دانشمند (گلستان) کاملاً خالی شده و وضعیت بحرانی را نشان میدهند.
مدیر دفتر برنامهریزی و تلفیق ستاد احیای دریاچه ارومیه، وضعیت دریاچه را «بحرانیتر از همیشه» توصیف کرد و گفت: بر اساس آخرین آمار شرکت آب منطقهای، حجم آب دریاچه کمتر از ۴۰ میلیون مترمکعب است و در سال گذشته نیز حقآبه واقعی آن تخصیص نیافته است.