برچسب حیات فرازمینی

پژوهشی جدید از موسسه کارل ساگان در دانشگاه کرنل نشان می دهد که ممکن است پس از مرگ خورشید، پنجره ای باریک برای بقای حیات در قمرهای یخی منظومه شمسی، به‌ویژه اروپا، قمر مشتری، وجود داشته باشد.

انتشار اسناد تازه از مکالمات فضانوردان مأموریت‌های آپولو، بار دیگر بحث‌های داغی را درباره احتمال وجود سازه‌های عجیب و پدیده‌های غیرعادی روی ماه برانگیخته است.

جهان با قدمت ۱۴ میلیارد سال و کهکشان راه شیری با بیش از صدها میلیارد ستاره، به نظر می رسد که باید مملو از حیات هوشمند باشد، اما دهه ها جستجو برای یافتن تمدن های فرازمینی با سکوتی نگران کننده مواجه شده است. این تناقض که پارادوکس فرمی نام دارد، دانشمندان را به ارائه نظریه های گوناگونی از فیلتر بزرگ و زمین نادر تا سیاست سکوت عمدی و فرضیه جنگل تاریک کشانده است تا توضیح دهند چرا با وجود آماری که از وجود حیات حکایت دارد، هیچ نشانه ای از آن نمی یابیم.

دهه ها تصور می شد که ماه، جهان خشک و بی آبی با نوسانات دمایی شدید و بدون جو است که هرگونه حیات در آن غیرممکن است، اما اکتشافات جدید و تحلیل های پیشرفته از سنگ ها و خاک ماه، نشانه های شگفت انگیزی از وجود آب در اعماق آن را آشکار کرده است. این یافته ها این پرسش را مطرح کرده که آیا ماه می توانسته در گذشته ای دور و حتی در حال حاضر، شرایط لازم برای میزبانی از حیات را داشته باشد.

اگر یک تمدن فرازمینی، کاوشگری به مقاصد بین‌ستاره‌ای بفرستد، احتمالا اولین کاوشگری که به مقصد می‌رسد، اولین کاوشگر ارسالی از سوی آنها نیست و عملا یکی از پیشرفته‌ترین کاوشگرهای آنها خواهد بود.

شاید فرمهایی عجیب و غریب از حیات در "مناطق قابل محاسبه کیهانی" پنهان باشند.

فیلمی تازه در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود که ادعا می‌شود تصویری از یک آدم فضایی سه متری است که هفته گذشته سفینه‌اش در لاس‌وگاس سقوط کرده!