دهه ها تصور می شد که ماه، جهان خشک و بی آبی با نوسانات دمایی شدید و بدون جو است که هرگونه حیات در آن غیرممکن است، اما اکتشافات جدید و تحلیل های پیشرفته از سنگ ها و خاک ماه، نشانه های شگفت انگیزی از وجود آب در اعماق آن را آشکار کرده است. این یافته ها این پرسش را مطرح کرده که آیا ماه می توانسته در گذشته ای دور و حتی در حال حاضر، شرایط لازم برای میزبانی از حیات را داشته باشد.
به گزارش سیتنا از منابع علمی از جمله ناسا، یورونیوز و مجله اخترشناسی، شواهد جدید حاکی از آن است که ماه ممکن است در دوران اولیه شکلگیری خود، دارای آب مایع و جو غلیظی بوده باشد که میتوانسته شرایطی مناسب برای حیات فراهم کند. مدلهای جدید نشان میدهند که پس از شکلگیری ماه حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش، اقیانوسهای عظیم از سنگ مذاب، گازهایی را آزاد کردند که جوهای موقتی ایجاد کردند. برخی پژوهشها نشان میدهد که این جو، بیش از ۷۰ میلیون سال پایدار بوده و آب میتوانسته در لایههای زیرسطحی و یا در حفرههای ایجاد شده در اثر برخورد سیارکها جمع شود.