برچسب جنگ

پروتکل های پیشنهادی برای حمایت دولت از کسب‌وکارها در شرایط بحرانی

رئیس کانون هماهنگی فاوا تاکید کرد: در شرایط بحران، حمایت از کسب‌وکارها یک امر اجتناب ناپذیر بوده و فقط مربوط به پرداخت وام و تسهیلات مرتبط با مالیات و تامین اجتماعی نیست؛ بلکه باید یک شبکه گسترده از اقدامات حمایتی، نظارتی، فناورانه، امنیتی، تجاری و حتی فرهنگی طراحی و اجرا شود.

تماشای روایتی متفاوت از یک فرمانده اطلاعات سپاه

به گزاش خبرگزاری خبرآنلاین، مستند سینمایی «سایه برادرم» با محوریت زندگی و مجاهدت‌های شهید محمد کاظمی (معروف به حاج کاظم)، از فرماندهان ارشد سازمان اطلاعات سپاه، شامگاه جمعه ۲۹ خرداد روی آنتن شبکه یک سیما می‌رود.

پایداری زیرساخت‌های ارتباطی در بحبوحه جنگ تحمیلی ۱۲ روزه

وزیر ارتباطات در نشستی با اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس، گفت: علیرغم حملات سنگین و بی سابقه سایبری علیه زیرساخت های ارتباطی کشور، همکاران ما تلاش جدی و شایسته تقدیری در حفظ پایداری شبکه ارتباطی و استمرار خدمت رسانی به مردم در بخش های مختلف انجام دادند.

آیا در جنگ با صهیونیست‌ها پیروز خواهیم شد؟ /مدیریت هوشمندانه فرماندهان، کلید تغییر سرنوشت جنگ‌هاست

حجت الاسلام پناهیان با تاکید بر اینکه در میدان‌های نبرد، پیروزی تنها به قدرت تسلیحات نیست گفت: ایمان قوی رزمندگان و مدیریت هوشمندانه فرماندهان، کلید تغییر سرنوشت جنگ‌هاست که می‌تواند جبهه‌ها را به نفع یک طرف رقم بزند. این رازهای پنهان، موفقیت‌های بزرگ را رقم می‌زند.

گیوتین عبدالکریمی در صدا و سیما و تهدید انسجام ملی

گروه اندیشه: دکتر بهمن اکبری، استاد دانشگاه، در یادداشتی انتقادی با عنوان «گیوتین در قرارگاه فرهنگی»، که در سایت اندیشه ما منتشر کرده، نسبت به سخنان بیژن عبدالکریمی و ظهور افراط‌گرایی و ادبیات حذف‌گرایانه در رسانه ملی هشدار داد. او با نقد برنامه‌ صدا و سیما و سخنان بیژن عبدالکریمی، معتقد است این برنامه به جای نقد علمی، به دوقطبی‌سازی و تبدیل نخبگان به دشمنان فرضی پرداخته، این رویکرد را فرسایش‌دهندهٔ سرمایه اجتماعی و مغایر با جذب حداکثری می داند. اکبری با بازخوانی تجربه‌های تاریخی انقلاب‌های فرانسه، شوروی و چین نشان می‌دهد که چگونه تندروی داخلی بیش از دشمن خارجی به ساختارها آسیب می‌زند. او تأکید می‌کند آینده ایران نه در گرو تندروی، بلکه در گرو عقلانیت، مدارا و گفت وگوست. دکتر اکبری در این متن دست روی یک سنتز خطرناک می‌گذارد؛ او معتقد است بزرگ‌ترین خطر فعلی برای ایران، نه تحریم است و نه حمله خارجی، بلکه «خودزنی مفرط فرهنگی» و حذف نخبگان در داخل است. او با به چالش کشیدن یکی از برنامه‌های صداوسیما، استدلال می‌کند که وقتی رسانه ملی به جای ترویج عقلانیت، زبان به خشونت کلامی و برچسب‌زنی علیه دانشگاهیان و روشنفکران می‌گشاید، در حال بازتولید همان اشتباهات مرگبار تاریخ (مانند دوران وحشت در انقلاب فرانسه یا انقلاب فرهنگی مائو) است که در نهایت به فروپاشی از درون می‌انجامد. حرف آخر نویسنده این است: برای حفظ اقتدار کشور، باید تفاوت میان «رقیب فکری» و «دشمن نظام» را فهمید و صداوسیما را از میدان تاخت‌وتاز افراطی‌ها به «قرارگاه انسجام ملی» تبدیل کرد.