گیوتین عبدالکریمی در صدا و سیما و تهدید انسجام ملی

گروه اندیشه: دکتر بهمن اکبری، استاد دانشگاه، در یادداشتی انتقادی با عنوان «گیوتین در قرارگاه فرهنگی»، که در سایت اندیشه ما منتشر کرده، نسبت به سخنان بیژن عبدالکریمی و ظهور افراط‌گرایی و ادبیات حذف‌گرایانه در رسانه ملی هشدار داد. او با نقد برنامه‌ صدا و سیما و سخنان بیژن عبدالکریمی، معتقد است این برنامه به جای نقد علمی، به دوقطبی‌سازی و تبدیل نخبگان به دشمنان فرضی پرداخته، این رویکرد را فرسایش‌دهندهٔ سرمایه اجتماعی و مغایر با جذب حداکثری می داند. اکبری با بازخوانی تجربه‌های تاریخی انقلاب‌های فرانسه، شوروی و چین نشان می‌دهد که چگونه تندروی داخلی بیش از دشمن خارجی به ساختارها آسیب می‌زند. او تأکید می‌کند آینده ایران نه در گرو تندروی، بلکه در گرو عقلانیت، مدارا و گفت وگوست. دکتر اکبری در این متن دست روی یک سنتز خطرناک می‌گذارد؛ او معتقد است بزرگ‌ترین خطر فعلی برای ایران، نه تحریم است و نه حمله خارجی، بلکه «خودزنی مفرط فرهنگی» و حذف نخبگان در داخل است. او با به چالش کشیدن یکی از برنامه‌های صداوسیما، استدلال می‌کند که وقتی رسانه ملی به جای ترویج عقلانیت، زبان به خشونت کلامی و برچسب‌زنی علیه دانشگاهیان و روشنفکران می‌گشاید، در حال بازتولید همان اشتباهات مرگبار تاریخ (مانند دوران وحشت در انقلاب فرانسه یا انقلاب فرهنگی مائو) است که در نهایت به فروپاشی از درون می‌انجامد. حرف آخر نویسنده این است: برای حفظ اقتدار کشور، باید تفاوت میان «رقیب فکری» و «دشمن نظام» را فهمید و صداوسیما را از میدان تاخت‌وتاز افراطی‌ها به «قرارگاه انسجام ملی» تبدیل کرد.

۲۱ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۸:۱۷
گیوتین عبدالکریمی در صدا و سیما و تهدید انسجام ملی

گروه اندیشه: دکتر بهمن اکبری، استاد دانشگاه، در یادداشتی انتقادی با عنوان «گیوتین در قرارگاه فرهنگی»، که در سایت اندیشه ما منتشر کرده، نسبت به سخنان بیژن عبدالکریمی و ظهور افراط‌گرایی و ادبیات حذف‌گرایانه در رسانه ملی هشدار داد. او با نقد برنامه‌ صدا و سیما و سخنان بیژن عبدالکریمی، معتقد است این برنامه به جای نقد علمی، به دوقطبی‌سازی و تبدیل نخبگان به دشمنان فرضی پرداخته، این رویکرد را فرسایش‌دهندهٔ سرمایه اجتماعی و مغایر با جذب حداکثری می داند. اکبری با بازخوانی تجربه‌های تاریخی انقلاب‌های فرانسه، شوروی و چین نشان می‌دهد که چگونه تندروی داخلی بیش از دشمن خارجی به ساختارها آسیب می‌زند. او تأکید می‌کند آینده ایران نه در گرو تندروی، بلکه در گرو عقلانیت، مدارا و گفت وگوست. دکتر اکبری در این متن دست روی یک سنتز خطرناک می‌گذارد؛ او معتقد است بزرگ‌ترین خطر فعلی برای ایران، نه تحریم است و نه حمله خارجی، بلکه «خودزنی مفرط فرهنگی» و حذف نخبگان در داخل است. او با به چالش کشیدن یکی از برنامه‌های صداوسیما، استدلال می‌کند که وقتی رسانه ملی به جای ترویج ی» باشد، نه میدان رقابت افراط‌گرایان. رسانه ملی باید خانه همه ایرانیان و بستری برای گفت‌وگو، نقد مسئولانه و همگرایی اجتماعی باشد.

واقعیت آن است که بزرگ‌ترین تهدید امروز ایران صرفاً تحریم یا فشار خارجی نیست؛ بلکه فرسایش درونی ناشی از نفرت‌پراکنی، حذف‌گرایی و افراط‌گرایی است. کشوری که می‌خواهد در جهان پرآشوب آینده مقتدر بماند، باید میان نقد و نفرت، اختلاف و دشمنی، و اقتدار و افراط تمایز قائل شود. ایران برای عبور از بحران‌ها به دانشگاه، نخبگان، رسانه مسئول و گفت‌وگوی ملی نیاز دارد، نه به گیوتین‌های نمادینی که در استودیوهای رسانه‌ای برپا می‌شوند. امروز مهم‌ترین جبهه دفاع از کشور، جبهه دفاع از عقلانیت، مدارا و انسجام ملی است؛ زیرا هیچ دشمن خارجی به اندازه افراط‌گرایی داخلی قادر به فرسایش قدرت یک ملت نیست.

۲۱۶۲۱۶

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *