برچسب جنگ ویتنام

دانمشندان قاتل را بیشتر بشناسید/ کدام دانشمندان پشت پرده جنایت های جنگی آمریکا بودند؟

کارنامه جنگی آمریکا حقیقتی‌هولناک را آشکار می‌کند: هیچ شاخه‌ای از دانش‌بشری از آلوده شدن به خون مصون نمانده است. فیزیک هسته‌ای به ابزاری برای کشتار‌جمعی بدل شد، شیمی آلی برای خلق آتش چسبنده به‌کار رفت و گیاه‌شناسی،نقص‌های مادرزادی را برای نسل‌ها به ارمغان آورد. این الگو ثابت می‌کند که علم در دستان آمریکایی‌ها، نه چراغی برای هدایت بشر، بلکه به شمشیری برای کشتار جمعی و تثبیت سلطه تبدیل شده است.

پیامد‌های جنایت آمریکا در ویتنام؛ از عامل نارنجی چه می‌دانیم؟

آمریکا که همواره خود را به عنوان مدافع قوانین بین‌المللی و حقوق بشر معرفی می‌کند، در تمام جنگ‌های خود مرتکب جنایت شده و از این میان می‌توان به جنگ ویتنام و استفاده از عامل نارنجی اشاره کرد.

فرمول قهرمان‌سازی با خلبان جنایتکار آمریکایی/«من استیک می‌خوام!»

در این‌فیلم هم وقتی افسر باهوش و بدطینت ویتنامی کاغذی را مقابل دنگلر می‌گذارد و می‌خواهد امضایش کند، خلبان آمریکایی و قهرمان فیلم می‌گوید «من امضا نمی‌کنم! من عاشق آمریکا هستم!» به این‌ترتیب شکنجه و آزار و اذیت‌ها شروع می‌شود و ویتنامی‌های بدجنس که تا آن‌لحظه توسط خلبان‌هایی مثل دنگلر بمباران شده و در آتش ناپالم‌های آن‌ها می‌سوختند، در قاب تصاویر این‌فیلم تبدیل به دژخیم می‌شوند و خلبان بیچاره و طناب‌پیچ آمریکایی را به گاوی می‌بندند که از جلو می‌رود و او را روی زمین می‌کشد.

تاریخ به روایت تصویر / جمله تاریخی روی کلاه سرباز آمریکایی!

عصر ایران- سربازی ناشناس از تیپ هوابرد ۱۷۳ ارتش آمریکا در باند فرودگاه فوک وین در ویتنام جنوبی، ژوئن ۱۹۶۵. عکس از هورست فاس، خبرگزاری آسوشیتدپرس. / روی کلاه این سرباز نوشته: جنگ مثل جهنم است. / این جمله یک شعار مشهور در فرهنگ نظامی آمریکا است که به سختی، وحشت، رنج و ویرانی ناشی از جنگ اشاره دارد. معمولاً وقتی کسی این عبارت را به کار می‌برد، منظورش این است که جنگ تجربه‌ای بسیار دردناک و هولناک است، نه چیزی باشکوه یا رمانتیک.

این عبارت اغلب به William Tecumseh Sherman، ژنرال آمریکایی جنگ داخلی، نسبت داده می‌شود؛ هرچند نقل‌قول دقیق تاریخی او بیشتر به شکل «جنگ بی‌رحمی است» (War is cruelty) ثبت شده است

قصه ارتش به‌گِل‌نشسته فرعون در ویتنام/دلشان پر می‌زد شهر را به گند بکشند!

آمریکایی‌هایی که به ویتنام اعزام شدند، از دید نویسنده «ارتش فرعون»، فریب‌خورده بودند و خود نیز بر این‌امر واقف بوده‌اند. او در صفحه ۲۷ کتاب در حالی‌که از روشن‌نبودن حقیقت صحبت می‌کند، می‌گوید «بی‌هیچ‌گناهی، به‌شکلی حساب‌شده گمراه شده بودیم. سردرگم بودیم.»