در اینفیلم هم وقتی افسر باهوش و بدطینت ویتنامی کاغذی را مقابل دنگلر میگذارد و میخواهد امضایش کند، خلبان آمریکایی و قهرمان فیلم میگوید «من امضا نمیکنم! من عاشق آمریکا هستم!» به اینترتیب شکنجه و آزار و اذیتها شروع میشود و ویتنامیهای بدجنس که تا آنلحظه توسط خلبانهایی مثل دنگلر بمباران شده و در آتش ناپالمهای آنها میسوختند، در قاب تصاویر اینفیلم تبدیل به دژخیم میشوند و خلبان بیچاره و طنابپیچ آمریکایی را به گاوی میبندند که از جلو میرود و او را روی زمین میکشد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، پیشتر گفتهایم ساختار فیلمهای هالیوودی از چندفرمول مشخص و معین تبعیت میکند. فیلمهای جنگ اینسینما هم همینطورند و یکی از ساختارهای مشخصشان که در قالب آن همیشه میتوان لحظات بعدی فیلم را حدس زد، ژانر حماسی و اکشن با محوریت اسارت و نجات شخصیت اصلی است. یکزیرمجموعه مشخص و همیشگی اینژانر هم فیلمهایی را شامل میشود که در آنها خلبانهای آمریکایی حین ماموریت دچار سانحه میشوند و فیلم درباره نجات و بازگشتشان به آغوش آمریکاست.