به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، توبیاس وولف نویسنده آمریکایی است که سال ۱۹۴۵ متولد شده و بیشتر برای نوشتن کتابهای خاطرات و داستان کوتاه شناخته میشود. او در دوران جوانی بهعنوان یکآمریکایی در جنگ ویتنام شرکت و سالها بعد از ایناقدام خود ابراز پشیمانی کرد. یکی از آثار ایننویسنده ۸۰ ساله، «در ارتش فرعون؛ خاطرات یکجنگ باخته» است که سال ۱۹۹۴ چاپ شد و اتفاقات ۳۰ سال گذشته را روایت میکردند. ترجمه فارسیاش هم سال ۱۳۸۸ بهقلم منیر شاخساری توسط نشر چشمه منتشر شد.
شروع خاطرات «در ارتش فرعون» دربردارنده نگاه منفی و از بالا به پایین وولف به مردم ویتنام است و میگوید روزهای ابتدایی ماموریتش ویتنامیها را بهجای دهاتیها، «مردم» صدا میزده است. وولف در آمریکا جزو نیروهای ویژه بود و چون بهمدت یکسال آموزش زبان ویتنامی دیده بود، بهعنوان مشاور توپخانه ارتش ویتنام که با آمریکا همکاری داشت، به اینکشور اعزام شد. یکی از نکات مهم که وولف درباره اعزام آمریکاییها به ویتنام مطرح کرده این است که تازهازراهرسیدههایشان سعی میکردند قیافه آدمکشها را به خوداز جنگ ویتنام میتوانند خانهشان را روی سنگ بنا کنند؟
بخش آخر کتاب «در ارتش فرعون»، «نمای آخر» نام دارد که وولف در آن میگوید جرج اورول گزارشی بهنام «بیچارهها چگونه میمیرند» دارد که در آن گفته «در رختخواب مردن بسیار خوب است، با اینحال بهتر از آن مرگ در لباس خدمت است.» اینجمله ی اورول باعث شده توبیاس وولف خشکش بزند. چون اورول اینجملات را پیش از جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم نوشته و کلماتش، جوانمرگی را مثل معاملهای پرسود تشویق میکردند. میتوان احتمال قطع بهیقین داد سربازان آمریکاییِ ویتنامرفته چنینمعاملهای را درک نمیکنند.
صادق وفایی