برچسب جنگ سوریه

آینده‌ مبهم سوریه در سایه مدل حکمرانی رژیم جولانی؛ از گاوبندی با ترکیه تا همکاری با رژیم صهیونیستی

در سایه همکاری‌های رژیم تروریستی حاکم بر سوریه با آمریکا، رژیم صهیونیستی و ترکیه، آینده مبهمی پیش روی مردم سوریه و حاکمیت سیاسی کشورشان قرار گرفته است.

ایران: ثبات سوریه را سیاست‌های اشغالگرانه آمریکا برهم زده

سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد، طی نامه‌ای خطاب به رئیس شورای امنیت سازمان ملل، اتهامات واهی نمایندگان آمریکا و رژیم صهیونیستی در نشست اضطراری ۹ آوریل ۲۰۲۵ (نشست ۹۸۹۶) شورای امنیت درباره سوریه را قاطعانه رد کرد.

سوریه هیچ‌وقت شریک تجاری ایران نبوده است/ صادرات به سوریه کمتر از نیم میلیارد دلار در سال بوده که پول آن را هم نداده است/ ایران در وصول طلب خود از دمشق دچار چالش می‌شود

علیرغم همه هزینه‌هایی که ایران در خاک سوریه داشته، اما هرگز شریک تجاری بزرگی برای ایران نبوده است. سوریه در زمانی که درگیر جنگ هم نبود، شرکای عمده‌اش چین، ترکیه، روسیه و اروپا بودند. در سال ۹۶ نیز سوریه محدودیت‌هایی برای صادرات محصولات ایرانی وضع کرد و مانع از صادرات تجار ایرانی شد. از سوی دیگر برخی از سرمایه‌گذاری‌های ایران در سوریه به دلیل جنگ‌های داخلی این کشور ناتمام ماند.

پایان تلخ برای سیویکو ایران در دمشق؛ تکلیف سرمایه‌گذاری ۵۰ میلیون دلاری سایپا در سوریه چه می‌شود؟

با سقوط دولت بشار اسد در سوریه، تقریبا می‌توان گفت پرونده کارخانه سیویکو‌ (سایت تولیدی سایپا در سوریه) نیز بسته شد؛ کارخانه‌ای با سرمایه‌گذاری ۵۰ میلیون دلاری و با هدف صادراتی؛ اما به شکل کاملا دستوری شروع به کار کرد و حالا بدون رسیدن به نتیجه‌ای به نقطه پایان خود رسیده است.

سوریه چگونه از اقتصاد سوسیالیستی دوره حافظ به سرمایه داری رفاقتی دوره بشار اسد رسید؟/ زندگی لاکچری شبانه در برابر فقر روستانشینان

بشار اسد برای ایجاد یک بخش خصوصی قوی متشکل از خویشاوندان مقام‌های حکومتی و بازرگانان نزدیک به آنان تلاش کرد آن به بخش به بزرگترین و تأثیرگذارترین بخش خصوصی تبدیل شود. در آن زمان نام‌های انگشت شماری بر سر زبان‌ها افتادند از جمله رامی مخلوف پسر دایی بشار اسد و برادرانش، غسان مهنا، خانواده طلاس و تعدادی دیگر. با این وجود، این طبقه متکی به اقتصاد رانتی که به طور مستقیم از طریق دولت یا از طریق حمایت دولتی توسعه یافته بود، بر خلاف سایر طبقات سرمایه دار مولد که پیش از سال ۱۹۶۳ در سوریه وجود داشتند، قادر نبود بدون حمایت دولتی دوام بیاورد.