در سایه همکاریهای رژیم تروریستی حاکم بر سوریه با آمریکا، رژیم صهیونیستی و ترکیه، آینده مبهمی پیش روی مردم سوریه و حاکمیت سیاسی کشورشان قرار گرفته است.
جوان آنلاین: ترسیم یک نقشه راه طولانی چهار ساله برای قدم نهادن در مسیر روند سیاسی و انتخابات رسمی، راه را بر مشارکت گروهها و جریانات مختلف سوریه خواهد بست و رژیم جولانی میتواند به این بهانه، تمام ارکان قدرت را در دست بگیرد.
سال جدید میلادی برای مردم سوریه، در وضعیتی سخت و دشوار آغاز شد و این روزها در دمشق، حلب و شهرهای دیگر، نشانی از رونق و پویایی آغاز سال وجود ندارد. در سرمای زمستان، نوعی ثبات نسبی در سوریه برقرار شده اما هنوز مشخص نیست که آینده این کشور، چه خواهد شد و ساختار سیاسی و اجرایی آن به چه شکلی تثبیت خواهد شد. اما نشانهها و اقدامات فعلی، نشان دهنده این است که تمام مناصب و پستهای حساس، به افرادی تعلق گرفته که قبلاً به عنوان شورشی افراطی در ادلب سلاح در دست داشتهاند و حالا با پوشش کت و شلواری و کراواتی، خود را به عنوان مقامات سیاسی سوریه معرفی میکنند. اما به هر حال، اغلب رسانههای غربی در روزهای گذشته، برای توصیف پست و عنوانِ جولانی یا احمد الشرع، سرکرده تشکیلات تروریستی هیئت تحریرالشام از این واژه استفاده کردهاند: «رهبرِ دفاکتوی سوریه» (Syria’s de facto leader).
مصداق اصطلاح سیاسی و حقوقی رهبر دفاکتو، رهبری است که نه در یک پروسه و روند سیاسی و انتخاباتی، بلکه در یک شرایط اضطراری قدرت را در دست گرفته و «غیررسمی» است و فردی است که از سوی شهروندان انتخاب نشده اما اصطلاحاً «در عمل» رهبر است. هم خبرگزاری رویترز، هم خبرگزاری فرانسه و چندین رسانهی دیگر، برای توصیف پست و عنوان جولانی، از همین اصطلاح استفاده کردهاند. چنین رویکردی گویای این امر است که غربیها نیز تمایل ندارند که اظهارات و مواضع رئیس حکومت فعلی سوریه را به عنوان بیاناتی معتبر، رسمی و باورپذیر قلمداد کنند.
آسوشیتدپرس به این موضوع پرداخته که بر اساس تجارب و رویدادهایی که در سالیان پیشین در تونس، مصر، لیبی، یمن و سودان مشاهده شده، عدم انتقال قدرت به غیرنظامیان، مساله حساس و تعیین کنندهای است و میتواند زنجیرهای از اتفاقات بعدی را به دنبال بیاورد؛ به ویژه آنکه هنوز مشخص نیست که جولانی در مورد بقایای دولت پیشین، به دنبال پاکسازی خواهد بود یا سازش.