برچسب جنگ ایران و آمریکا

شکار اهداف درشت و کند در آب‌های محصور

آرایش جدی ناوگروه‌های متجاوز در حوضچه خلیج‌فارس، بیش از آنکه یک تمهید نظامی برای تغییر موازنه باشد، نمایشی رقت‌بار از یک هژمونی رو به زوال است که می‌کوشد با تکیه بر آهن‌افزار‌های نمایشی، شکست‌های پی‌درپی استراتژیک خود را پنهان کند.

جنگ یا دیپلماسی سخت؛ شکست منطق براندازی در پشت میز مذاکره

در منطق ترامپ، تغییر آنگونه که به تأمین منافع آمریکا منجر شود، الزامی است و حتی مانور روی عناصر برانداز هم در ادامه استفاده از ابزار فشار برای تغییر نحوه تعامل تهران با واشنگتن انجام می‌شود. اما جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با این رویکرد تهاجمی چه راهبردی اتخاذ خواهد کرد؟

پایان بازی برای “آرمادا”

در حالی که ایالات متحده با تکیه بر بقایای دکترین‌های قرن بیستمی، سعی در مدیریت بحران‌های خودساخته دارد، واقعیت میدان حکایت از وقوع یک چرخش پارادایمی در موازنه وحشت دارد. شکست‌های دومینو وار ناتو در شرق اروپا و استیصال ناوگان دریایی در برابرنیرو‌های نامتقارن، نشان‌دهنده آن است که دوران دیپلماسی متکی بر ارعاب به پایان رسیده و تهران با رونمایی از ابزار‌های نوین بازدارندگی، قواعد بازی را در حساس‌ترین گلوگاه جهان بازنویسی کرده است.

پاتولوژی ترس در کاخ سفید / قمار مرگبار ترامپ بر سر پرستیژ

دستگاه تبلیغاتی پنتاگون در تلاش است چهره‌ای شکست‌ناپذیر از ایالات متحده ترسیم کند؛ اما واکاوی لایه‌های زیرین رفتار سیاسی واشنگتن، از یک پاتولوژی ترس پرده برمی‌دارد. تحرکات رادیکال دولت فعلی نه نشانه مازاد قدرت، بلکه واکنشی عصبی به فرسایش شاخص‌های حیاتی بازدارندگی است. آمریکا امروز در تله‌ای روانی گرفتار شده که پیش‌تر بریتانیا را در میانه قرن بیستم به انزوا کشاند؛ تلاشی مذبوحانه برای حفظ هیبتی پوشالی در برابر واقعیتی که دیگر از کنترل آن خارج شده است.

تابوت‌های گران‌قیمت آمریکا در جغرافیای اقتدار ایران

گزاره بنیادین صلح‌طلبی مقتدرانه، فراتر از یک موضع‌گیری دیپلماتیک، در واقع نخ تسبیح دکترین دفاعی ایران در سده جدید است. در حالی که کانون‌های قدرت در غرب همچنان بر طبل منسوخ سلطه دریاپایه می‌کوبند، تهران با بازتعریف جغرافیای امنیت و تکیه بر پیوند‌های ارگانیک منطقه‌ای، بن‌بستی استراتژیک برای مداخله‌گران خلق کرده است.

مذاکرات هسته‌ای در نقطه آزمون؛ دستاورد سیاسی یا توافق متوازن؟

یک کارشناس حوزه سیاست خارجی می‌گوید: در شرایطی که واشنگتن به دنبال دستاوردی قابل عرضه در داخل آمریکاست و تهران بر حفظ خطوط قرمز خود تاکید دارد، مذاکرات هسته‌ای بیش از هر زمان دیگری به میدان یک «طناب‌کشی سیاسی» تبدیل شده است.