عادت کردهایم
انسان موجودی عادتپذیر است، شاید بیش از آنچه خود تصور میکند. بسیاری از آنچه امروز برای ما طبیعی، بدیهی و حتی ضروری به نظر میرسد، زمانی امری عجیب، نامأنوس و گاه غیرقابلقبول بوده است. عادت، همان نیروی خاموشی است که میتواند رفتارهای فردی و اجتماعی را تثبیت کند و مرز میان «آنچه باید باشد» و «آنچه صرفا به آن خو گرفتهایم» را از میان ببرد. در عرصه سیاست، این ویژگی انسان اهمیتی دوچندان پیدا میکند.
