برچسب تربیت

فراتر از همه این مسائل، پرسشی عمیق‌تر نیز وجود دارد. اگر نسل آینده بخش مهمی از ارتباطات خود را با سامانه‌های غیرانسانی تجربه کند، چه بر سر فضیلت‌هایی مانند همدلی، شفقت، مسئولیت‌پذیری و نوع‌دوستی خواهد آمد؟ این فضیلت‌ها در دل رابطه میان انسان‌ها شکل می‌گیرند. کودک زمانی معنای همدلی را درک می‌کند که رنج دیگری را احساس کند.

در غیاب تعاملات سنتی و بازی‌های اجتماعی، کودکان به‌جای آموختن از والدین، معلمان یا همسالان، از اینفلوئنسرهایی تأثیر می‌پذیرند که سبک زندگی پر زرق‌وبرق، رفتارهای مصرف‌گرایانه و ارزش‌های تحریف‌شده را ترویج می‌دهند.

بسیاری از کودکان حتی نماز خواندن را به درستی نمی‌دانند و شناخت کافی نسبت به اهل‌بیت علیهم‌السلام ندارند. با این حال، اصل برنامه من مبتنی بر الگوبرداری از سبک دختران حاج قاسم بود. اسم رویداد نیز با الهام از قهرمانان آسمانی انتخاب شد و محتوای آن شامل آموزش فلسفه خلقت به سبک کودکان و درس‌هایی از سیره اهل‌بیت علیهم‌السلام بود.

کودکانی که احساس می‌کنند صدایشان شنیده نمی‌شود، غالباً با کاهش اعتماد به نفس، تجربه‌ انزوای اجتماعی و احساس بی‌ارزشی مواجه می‌شوند؛ پیامدهایی که رشد شخصیتی، اجتماعی و حتی آینده‌ شهروندی آنان را تهدید می‌کند. به بیان دیگر، نادیده گرفتن اصل مشارکت، بازتولید چرخه‌ی سکوت و انفعال در نسل آینده است.

بیش از نیمی از نوجوانان ایرانی گفت‌وگو با والدین خود را «کم یا بسیار کم» توصیف کرده‌اند. این عدد، فقط یک آمار نیست؛ نشانه‌ یک زنگ خطر فرهنگی است.