برچسب تالاب گاوخونی

تالاب بین المللی گاوخونی در جنوب شرقی اصفهان و انتهای زاینده رود واقع شده و در سال ۱۳۵۴ در کنوانسیون رامسر (نخستین معاهده جهانی حفاظت از تالابها) به ثبت رسیده است.

غول خفته تالاب گاوخونی پس از سال‌ها، تازه بیدار گشته و هشدار کارشناسان نسبت به خیزش گرد و غبار سطح این تالاب جدی‌تر شده و می‌تواند زندگی و سلامت شهروندان را تهدید کند.

تالاب گاوخونی واقع در فلات مرکزی ایران، در۱۶۷ کیلومتری شرق اصفهان است که منبع تغذیه اصلی آن رودخانه زاینده رود است. مساحتی به وسعت ۴۱۳۷۱ کیلومتر مربع(سه برابر استان گیلان)، قلمرو آب شناختی ۴۳ هزار هکتاری را شامل می شود که در زمانی که آب داشت یکی از عوامل پیدایش، پایداری و استمرار حیات وحش و پرندگان درطول چند هزار سال گذشته در بخش مرکزی ایران بوده است.

پرندگان مهاجر، میهمانان چندین هزارساله فلات مرکزی ایران هستند که سالیان سال است از مناطق سردسیر شمالی بار سفر بسته و برای گذران زمستان، به مقصد دیرینه خود یعنی رودخانه زاینده‌رود و تالاب گاوخونی می‌آیند. اگرچه حالا چند سالی است که خشکی رودخانه زاینده‌رود، مقصد این پرندگان را تغییر داده و باعث کاهش شدید مهاجرت گونه‌های مختلف به این دیار شده است.

معاون سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرد که برنامه احیای تالاب گاوخونی در اولویت طرح‌های بین‌المللی این سازمان قرار گرفته که بخشی از اقدامات اجرایی این برنامه نیز با اعتبارات دولت ژاپن انجام خواهد شد.

پنجاه سال پیش، در دوم فوریه 1971 برابر با 13 بهمن 1349 خورشیدی، معاهده‌ای جهانی برای حفاظت از تالاب‌ها، حیوانات و گیاهان وابسته به آن‌ها (به ویژه پرندگان آبزی) در شهر رامسر به تصویب رسید که به «کنوانسیون رامسر» مشهور شد و در سال ۱۹۷۵ جنبه قانونی یافت. ویکی پدیا نوشته است «این معاهده در ابتدا امضای 18 کشور را بر کاغذ داشت، اما هم اکنون ۲۴۱۲ مکان با بیش از ۲۵۴ هزار هکتار وسعت ۱۷۱ کشور جهان را پوشش می‌دهد.»