جاماندگان در گذشته
چرا بیشتر فیلمسازان دنبال روایتِ قصه خود در زمان گذشتهاند؟ با دیدن فیلمهای جشنواره امسال شاید این پرسش برای شما هم پیشآمده باشد که چرا داستان بیشتر فیلمها در زمان گذشته رقم خورده است و ما شاهد فیلمهایی در دهههای گذشتهایم.
چرا بیشتر فیلمسازان دنبال روایتِ قصه خود در زمان گذشتهاند؟ با دیدن فیلمهای جشنواره امسال شاید این پرسش برای شما هم پیشآمده باشد که چرا داستان بیشتر فیلمها در زمان گذشته رقم خورده است و ما شاهد فیلمهایی در دهههای گذشتهایم.
فاجعه یک بحث است و پس لرزههای آن بحثی دیگر. حالا چند روزی میشود که بی برقی و قطعی یکباره و بدون اطلاع قبلی دوباره از سرگرفته شد و صدای مردم را حتی در شبکههای اجتماعی درآورده است. واقعیت این است که آستانهی تحمل زخمی شده و آسیب دیده مردم در این روزهای گرم و پرحرارت داغ با کوچکترین اتفاقی تحریک میشود و صدای نارضایتیشان را بلندتر میکند و چه اتفاقی بدتر از این که، در این روزهایی که نه کرونا برای مردم اعصاب و حوصلهای گذاشته و نه گرانی هوش و هواس، بی برقی هم به دنبال بی آبی از راه برسد و قوز بالاقوز شود.
همن، ماه شکفتن امید و خودباوری در پرتو انفجار نور انقلاب اسلامی از ظلمت و یخبندان طاغوت و استکبار و وابستگی است. در چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب در دهه فجر، بذر شکوفایی و رشد سینمای ایران اسلامی کاشته شد و امروز پس از ۴۲ سال، درخت تناور جشنواره بینالمللی فیلم فجر پرثمر شده است.
سارق جوانی که با کلت کمری به یکی از طلافروشیهای نجفآباد حمله برده بود، پس از زخمیکردن مرد طـــلافـــروش و فـــرار بـــه یـــکی از پسکوچههای بازار، در حلقه محاصره مردم خودکشی کرد! این حادثه، یکشنبه، 13 تیر 1400، حوالی ساعت شانزدهوپنجاه دقیقه اتفاق افتاد. کسبه پس از شنیدن صدای شلیک از مغازهها بیرون ریخته و با پیکر خونآلود مرد 39سالهای روبهرو شدند که نقش زمین شده بود! سارق که مثل باد میدوید و شلیک میکرد اما گلولهاش در نمیرفت، تا سر چهارراه شریعتی دویده و در کوچه کلینیک قائم خِفت شده بود. کسبه با موتورسیکلت سارق را دنبال کرده بودند؛ اما او با تهدید به کشتن خود ماشه را چکانده و مغزش را پریشان کرده بود! فیلم دوربینهای مداربسته طلافروشی نشان میدهد که سارق به محض ورود به سینه طلافروش شلیک میکند. پدر طلافــروش مــیگــوید: «فــشنــگ به دیافراگم پسرم اصابت کرده، از ریه و کبد و طحال گذشته و از زیر کتفش بیـــرون زده اســت.» او مـــیگـــوید: «آمبولانس پانزده دقیقه پس از آنکه پسرم را به بیمارستان رساندیم، به محل تیراندازی رسید!»
آنچه در سینمای ایران هنوز به نقطه تکامل خود نرسیده و جای کار بیشتری دارد، تنوع ژانر و گونههاست.
امروزه خیلی از افراد با پوشیدن بعضی از لباسها دچار آلرژی میشوند و این در حالی است که خودشان دلیل این موضوع را نمیدانند. به گفته کارشناسان طب سنتی، با افزایش فراوردههای صنایع پتروشیمی و استفاده از آنها در صنایع پوشاک یا وسایل خانگی، حساسیتها و آلرژیها روزبهروز افزایش یافته است. در حقیقت امروزه با گسترش صنایع پتروشیمی، مواد شیمیایی زیادی در جامعه تولید و مصرف میشود که در پی آن زندگی، نشاط طبیعی خود را از دست داده و مصنوعی شده است؛ ضمن آنکه بیماریهای اعصاب و روان رواج یافته است.
فیلم احمد به تهیهکنندگی حبیب والینژاد و کارگردانی امیرعباس ربیعی به حضور سردار شهید حاجاحمد کاظمی در اولینساعات زلزله بم میپردازد. فیلمنامه فیلم «احمد» را امیرعباس ربیعی و رضا محبینوری نوشتهاند و تینو صالحی، توماج دانش بهزادی، ساره رشیدی و مهیار شاپوری در این فیلم به ایفای نقش میپردازند.
مشکلات کرونا برای خبرنگاران کم بود، حالا باید به آن معضلات و دردسرهای ناشی از قطعی گاه و بیگاه برق را هم اضافه کرد؛ اهالی رسانه که اصلیترین ابزار و تجهیزات کار آنها با برق کار میکند، خاموشیها باعث کندشدن و وقفه طولانی در روند کارشان میشود؛ به ویژه آن دسته از خبرنگاران و روزنامهنگارانی که به دلیل شرایط حاد کرونایی در تحریریهها حضور ندارند و ناچار به تحمل شرایط دورکاری هستند. عدم تأمین محتوا در زمان مناسب، به تأخیر افتادن زمانبندی بستن صفحات، کندی و قطعی سرعت اینترنت و… تنها شمهای از مشکلاتی است که اهالی رسانه در حین قطعی برق با آن مواجه هستند.