برچسب باید جنگ را باور کنیم

چطور کتاب خور تربیت کنیم؟!

فرهنگی ماندگارتر و پویاتر است که مردم آن با کتاب هم‌نشین و مأنوس باشند و بتوانند میراث فرهنگی، دستاوردها و گنجینه‌های فرهیختگان خود را در طول تاریخ به نسل‌های آینده منتقل کند. آنچه مسلم است ترویج کتاب‌خوانی موضوعی است که اگر از سطح خرد به کلان نگاه کنیم بنیادهای عادت به آن در درون خانواده و از خردسالی شکل می‌گیرد و اگر از سطح کلان نگاه کنیم به راهبردهای ملی و برنامه‌ریزی برای حلقه‌های گوناگون کتاب و کتاب‌خوانی نیاز دارد.

نمایشگاه هنر معاصر ایران در شانگهای

درست زمانی که ایران در تب‌وتاب و هیاهوی کرونا می‌تازد آن‌سوی مشرق زمین و در پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک و دوستي بین چین و ایران، نمایشگاهی گروهی از هنرهای تجسمی با عنوان «گفتمان هنر پارسی و هنر معاصر ایران» شامل آثاری از چهل‌وسه هنرمند پیشکسوت و جوان هنرهای معاصر ایران در مرکز هنری پاورلانگ موزه هنرهای معاصر شانگهای چین برگزارشده است.

زیستن در قرن جدید و آمیختگی با شاهنامه

«آوای شما نارساست! سپس به هنگام با شما، خود سخن خواهم گفت. اکنون ناشدنی است!» این جملات را در سال 367 هجری قمری نمی‌شنوم. کتابی جلویم باز نیست و این کلمات، عبارات آن کتاب نیست. وسط مردادماه 1400 است. تماسی برقرار شده که صدایی به گوش مخاطب آن طرف خط نمی‌رسد. مردی که این سخنان را می‌گوید، مخاطب گفت‌وگوی اصفهان زیبا آنلاین و به قول خودش شاهنامه گزار است. کسی که از کودکی با شاهنامه بزرگ شده، در 13 سالگی شاهنامه را خوانده و اکنون که نزدیک به 33 سال سن دارد، همچنان تمام زندگی‌اش را به شاهنامه گره زده است؛ از ادبیات حرف زدنش گرفته تا حتی لباس پوشیدن، خوردن و دیگر جزئیات سبک زندگی‌اش. با احسان نادعلی، معروف به توس نوذر در مورد شاهنامه و تاثیر آن بر روی تمام جنبه‌های زندگی‌اش گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه آن را می‌خوانید.

انحصار در حقوق مادی و معنوی پدید‌آورندگان آثار هنری

وقتی سخن از انحصار است، با مفهومی مواجه هستیم که منحصر و محدود به حصار مالکیت برای یک یا چند نفر به شکل تعیین شده و مشخص است. انحصار از ریشه حصر و حصار و چارچوب است. یعنی کسی حق ندارد به محدوده حصارکشی‌شده تعدی کند. متعاقب از این تعریف در حقوق مالکیت انحصاری با نوعی از حقوق مالکیت مواجه هستیم که نقض آن مستوجب کیفر یا جبران خسارت به نفع صاحب انحصار است.

پدرم می‌‌‌گفت عکاسی مردم‌داری است

ثبت لحظه‌های گذشته در قالب عکس و تلفیقی از یادبودها، یادمان‌ها و آدم‌هایی که روزگاری بودند و حس شدند، سنتی ریشه‌دار است و کمتر خانواده‌ای را پیدا می‌کنیم که به آن نپرداخته باشد. عکس‌های سیاه و سفید و رنگی در آلبوم‌های خانوادگی ما گویای گذشته‌ای است که در روزگار عکاسی آنالوگ به ثبت رسیده‌اند و در این میان، من برای این خاطره‌سازی‌ها مدیون پدری هستم که با دوربین خود برای فرزندانش خاطره‌های دل‌انگیزی را به ثبت رساند…  شاید او نیز خاطره‌بازی‌هایش را مدیون افرادی باشد که نوجوانی و جوانی‌اش را به لنز دوربین سپردند… عکاسانی که روزگاری در اصفهان نقش‌هایی از خاطره زدند.

قوم قشقایی مظلوم است

قوم قشقایی با آداب و رسوم متنوع از وزنه‌های تأثیرگذار در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور بوده‌اند و در دشوارترین و حساس‌ترین شرایط و موقعیت‌ها همواره شهامت، فداکاری و استقامت خود را به اثبات رسانده‌اند که از آغاز ظهور و تشکیل اتحادیه ایلی با تعامل و هم‌زیستی با دیگر قومیت‌های ایران در انسجام و حفظ هویت ملی نقش مهمی ایفا کرده‌اند. این ایل دارای بزرگ‌مردان و زنانی بوده که نه‌تنها تاریخ آن‌ها را نساخت، بلکه تاریخ‌ساز شدند.

مسابقه شنا در حوض چهلستون

ایام المپیک است. المپیک یا «المپیاد ورزشیم کهن‌ترین و بزرگ‌ترین رویداد ورزشی در جهان است که ریشه در مراسمی مذهبی در یونان باستان دارد. اولین حضور ورزشکاران ایرانی در مسابقات المپیک مربوط به سال 1948 میلادی مصادف با 1327 شمسی است؛ یعنی 14 سال پس از این آگهی چاپ‌شده در روزنامه اخگر که خبر از یک مسابقه ورزشی تابستانی در اصفهان را می‌دهد. مسابقه‌ای که برگزارکنندگانش آن را سرآغازی بر حرفه‌ای‌شدن ورزش و پرورش ورزشکاران ایرانی برای حضور در میادین رقابت جهانی می‌انگاشته‌اند. اکنون با هم به سال 1313 برویم تا از رویدادی که در باغ چهلستون قرار برگزاری داشته، باخبر شویم: