آب از سرمان گذشت!
منبع : اصفهان زیبابرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
منبع : اصفهان زیبابرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
با توجه به مسائل مبتلابه مردم در امور اقتصادی، موضوع رزق و روزی و کسبوکار در صحیفه سجادیه را برگزیدیم به این امید که بیانات حضرت، پاسخگوی بخشی از سؤالات مردم و گرهگشای برخی از گرفتاریهای اقتصادی آنان در این راستا باشد.
واکسن کرونا نیامده، حاشیههای بسیاری را با خود همراه کرده؛ اما و اگرهایی که تمامی ندارد و هر روز شکل و شمایل جدیدی از آن رو میشود و کاربران شبکههای مجازی را بر موج خبر سوار میکند. حالا و در شرایطی که حدود چهارماه از اعلام ممنوعیت واردات دو واکسن آمریکایی فایزر و مدرنا به کشور میگذرد، هفته گذشته انتشار کلیپ کوتاهی در شبکههای مجازی آشوب به پا کرد.
در اصفهان ما، اماکن متعددی یافت میشود که میتوانند هرکدام نقطهثقلی برای احیا و هویتبخشی به فضای شهر باشند؛ ولی متأسفانه به علت غرقبودن در این نعمتها از آنها غافلیم.
یک قرار دستهجمعی گذاشته بودیم برای کوهنوردی. صبح یک روز تعطیل، 10 نفر آدم بودیم با هر سنی. همین ماجرا را جذابتر میکرد؛ اینکه 10 آدم متفاوت یک هدف مشابه داشتند: رسیدن به قله. ساعت هفت صبح در دامنه کوه وعده کرده بودیم. صبحانه خوردیم و بعدازآن آماده شدیم برای پیمایش کوه. همهچیز خوب پیش میرفت تا اینکه کمکم چند نفری از جمع اعلام کردند که توان ادامه ندارند. همانجا ماندند و گفتند که بقیه ادامه مسیر را بدون آنها برویم.
اینکه تااندازهای به خودتان نگاه انتقادی داشته باشید و حتی گاهی خودتان را ناعادلانه قضاوت کنید، جزو طبیعت بشر است؛ اما بعضیاوقات، مخصوصا طی دورههای افسردگی، خودگویی منفی یا مخرب میتواند آنقدر مزمن شود که عملکرد فرد را دچار اخلال کند.
باوجود تـشدید محدودیتهای کرونایی در پیک چهارم کرونا، به نظر میرسد نظارتی بر نحوه مدیریت پروتکلها، به خصوص فاصلهگذاری فیزیکی در برخی صنوف مانند قنادیها و آش و حلیمفروشیها وجود ندارد؛ انگار که زولبیای شیرین از جان شیرین، شیرینتر است و حتی آمار روزانه و چندهزارتایی ابتلا به کرونا در اصفهان نیز نتوانسته مردم را از مراجعه به خوشمزهفروشیها باز دارد. رئیس اتحادیه آش و حلیمفروشان اصفهان در گفتوگو با اصفهانزیبا، «مردم» را مسئول حفظ پروتکلها دانسته و میگوید: «ما تذکرات لازم را به واحدهای صنفی ابلاغ کردهایم؛ ولی مـشــتـریــــان زیـر بــار نمیروند.»
شرط تداوم یک هنر، انتقال و آموزش اصولی آن به نسل های جدید است. خیلیها اصفهان را مهد خوشنویسی ایران میدانند؛ اما چیزی که اهمیت دارد، حفظ حیات این هنر ارزشمند است.