برچسب باید جنگ را باور کنیم

بوی نان پنیر و خیار له‌شده کف کیف، صدای جیغ بچه‌ها موقع خوردن زنگ آخر، استرس و دل‌شوره موقع تقلب گرفتن در امتحان، هیجان برای خوردن ناهارهای دورهمی در حیاط مدرسه، قهر و آشتی‌های دوستانه، دعوا بر سر رشته‌های انسانی و تجربی و ریاضی، ذوق برای خرید کیف و کفش قبل از آمدن مهرماه، دید زدن معلمان در دفتر مدرسه، خنده و شادی و بازی و حرف‌های درگوشی، همه و همه این تجربه‌ها دارد تبدیل به خاطره می‌شود. 

اینکه ما در نظام‌هایی نابرابر زندگی می‌کنیم چیزی نیست که بر کسی پوشیده باشد. تقریبا می‌توان گفت سازوکار اجتماعی و اقتصادی در تمام دنیا به‌شدت نابرابر و به‌طور عامدانه بر تقسیم غیرعادلانه مزایا بنیان نهاده شده است؛ اما این پرسش همیشه مطرح بوده است که چرا ما به نابرابری معترضیم اما به نابرابری جنسیتی خیر؟

اخبار را که چک می‌کنی، مصاحبه کرده‌اند که قلم انسولین هست و جای نگرانی نیست؛ اما داروخانه به داروخانه که می‌گردی؛ از اولی تا دهمی می‌گویند نیست و نداریم…، بروید سراغ سجاد و هلال‌احمر. مبتلایان به بیماری دیابت این میان مانده‌اند چه کنند؟! درد بکشند یا از تلخی بیماری قندشان بنالند که هر نسخه را به نصف می‌دهند و باید با این وضعیت بسازند. 

شش ماه از مهمانی سوغات ناخوانده چینی گذشت و شعار «کرونا را شکست می‌دهیم» تقریبا به فراموشی سپرده شد. میزان مرگ‌ومیرها نسبت به اوایل شیوع بیماری کووید 19 افزایش یافته است و روزانه بیش از 200 مرگ ناشی از کرونا در آمارهای ثبت‌احوال نوشته می‌شوند تا سالِ عجیب‌غریبی در تاریخ کشور ثبت شود.