مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
دوره ریاست جمهوری ابوالحسن بنیصدر یکی از مقاطع جالب و کمتر شناخته شده تاریخ ایران است، بنی صدر اولین رئیسجمهور تاریخ ایران بود. آیت الله زادهای که کار سیاسی را از جبهه ملی آغاز کرد، و یکی از پیشگامان "روشنفکری دینی" البته با طعم و اسانس سوسیالزم و انقلابی اندیشی خاص خود بود.
عکسی که از او باقی مانده مردی را نشان میدهد که آرام ایستاده، عبا به تن، آن کلاه بلند قاجاری بر سر، دستش روی عصا؛ هیچ نشانهای در آن قاب نیست از اینکه همین دستها روزی فرمان مرگ بزرگترین اصلاحگر دورهی ناصری را اجرا کردند. حاج علیخان مقدم مراغهای، مردی که تاریخ بیشتر او را با لقب حاجبالدوله میشناسد، از همان طبقهای بیرون آمد که در دربار قاجار وظیفهاش انجام بیچونوچرای ارادهی شاه بود، هرچند آن اراده به قتل یک صدراعظم ختم شود.
شاهزادهای با دوربین: احمد فاروقی قاجار و زایش سینمای جشنوارهای در ایران؛ این شاید مینی مالیستی ترین روایت برای سینمای جشنواره ای ایران باشد،! سینمایی که شصت و پنج سال است با همه فراز و فرودها به حرکت خود ادامه می دهد و بخشی از جریان اصلی فرهنگی ایران است.
یک گنبد آجری هشتضلعی، آنقدر ساده که هر روز صدها نفر بیآنکه سرشان را بالا بگیرند از کنارش رد میشوند. در محله جی، یکی از کهنترین بخشهای اصفهان که قدمتش به پیش از اسلام میرسد و در کنار زایندهرود جا خوش کرده، همین بنای گمنام است که اهالی محل آن را امامزاده میشناسند و برایش شمع روشن میکنند...
گاهی یک عکس تاریخی، بیشتر از صدها صفحه کتاب حرف میزند.
شامگاه سهشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۵۸، ساعت حدود ده و نیم شب، استاد مرتضی مطهری از جلسهی مؤسسهی «متاع» در منزل یدالله سحابی بیرون آمد. کوچهی پارک امینالدوله، نبش کوچهی هفدهم فخرآباد، تاریک بود؛ چراغی که اهالی محل برای روشنایی گذاشته بودند خاموش شده بود. مردی پشت دیوار کمین کرده بود. صدایش زد، استاد مطهری برگشت، و همان لحظه گلولهای شلیک شد که از زیر گوش وارد و از ابروی چپ خارج شد.
صبح چهاردهم ژوئیه ۱۹۵۸، بغداد دیگر آن شهری نبود که شب قبل به خواب رفته بود. صدای تانکها در خیابانها پیچیده بود، رادیو بغداد از سقوط نظام سلطنتی خبر میداد و سربازانی که تا دیروز به پادشاه سلام نظامی میدادند، حالا کاخ سلطنتی را محاصره کرده بودند. چند ساعت بعد، سلطنتی که نزدیک به چهار دهه بر عراق حکومت کرده بود، در حیاط کاخ الرحاب با رگبار گلوله پایان یافت.