برچسب بازار مسکن

بازار اجاره صادقیه در ابتدای شهریور ۱۴۰۵ به سطوحی رسیده که حتی داشتن یک یا دو میلیارد تومان پول پیش نیز الزاماً مستأجر را از پرداخت اجاره سنگین معاف نمی‌کند. در تازه‌ترین فایل‌ها، آپارتمان ۱۴۵ متری با ۲ میلیارد تومان ودیعه و ماهانه ۶۰ میلیون تومان اجاره عرضه شده و یک واحد ۱۱۰ متری نیز با یک میلیارد تومان پول پیش، ماهانه ۶۵ میلیون تومان می‌خواهد. حتی مستأجری که فقط ۵۰۰ میلیون تومان برای ودیعه دارد، برای یک خانه ۹۵ متری باید ماهانه ۵۰ میلیون تومان بپردازد. تبدیل این فایل‌ها با عرف رایج رهن و اجاره نشان می‌دهد هزینه معادل رهن کامل گران‌ترین گزینه به حدود ۴ میلیارد تومان می‌رسد.

تازه‌ترین فایل‌های بازار اجاره در الهیه تهران از ارقام سنگین برای سکونت در یکی از لوکس‌ترین محله‌های پایتخت حکایت دارد. در میان فایل‌های مورد بررسی، ودیعه یک آپارتمان ۱۶۰ متری نوساز به ۱۳ میلیارد تومان رسیده و برای یک واحد ۱۹۰ متری نیز علاوه بر ۵ میلیارد تومان پول پیش، ماهانه ۱۸۰ میلیون تومان اجاره مطالبه می‌شود. اما یک محاسبه مهم نشان می‌دهد گران‌ترین فایل لزوماً همان خانه‌ای نیست که اجاره ماهانه بیشتری دارد؛ با تبدیل رهن و اجاره به یک شاخص واحد، هزینه معادل برخی آپارتمان‌های الهیه به ماهانه ۴۵۰ میلیون تومان می‌رسد.

بازار اجاره مسکن در مجیدیه در نخستین روزهای شهریور ۱۴۰۵ با فایل‌هایی مواجه است که نشان می‌دهد تأمین خانه در این محله برای مستأجران، به نقدینگی قابل‌توجهی نیاز دارد. تازه‌ترین رصد بازار از عرضه یک واحد ۱۵۰ متری نوساز با ۳ میلیارد تومان ودیعه و ماهانه ۳۰ میلیون تومان اجاره حکایت دارد؛ در همین حال برای رهن کامل یک آپارتمان ۹۸ متری نیز رقم ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان پیشنهاد شده است. بررسی این فایل‌ها نشان می‌دهد متراژ، سن بنا و امکانات ساختمان فاصله قابل‌توجهی میان قیمت‌های پیشنهادی ایجاد کرده‌اند.

دولت چهاردهم قصد دارد طی یکی دو ماه آینده ۶ هزار واحد مسکن استیجاری را در اختیار زوج‌های جوان قرار دهد؛ طرحی که جامعه هدف اصلی آن زوج‌هایی هستند که کمتر از پنج سال از آغاز زندگی مشترکشان گذشته است. فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، این برنامه را نخستین گام از طرح بزرگ‌تر ۷۵ هزار واحدی مسکن استیجاری عنوان کرده است. در شرایطی که تورم سالانه اجاره مسکن همچنان بالاتر از ۳۲ درصد قرار دارد، سؤال اصلی این است که این ۶ هزار واحد تا چه اندازه می‌تواند فشار اجاره‌بها بر زوج‌های جوان را کاهش دهد و آیا سیاست جدید دولت می‌تواند به مدلی پایدار در بازار مسکن ایران تبدیل شود؟

بازار اجاره مسکن ایران با یک تناقض کم‌سابقه روبه‌رو شده است؛ تورم اجاره در مرداد ۱۴۰۵ به پایین‌ترین سطح خود از آذر ۱۴۰۱ رسیده، اما مستأجران همچنان یکی از سخت‌ترین دوره‌های تأمین مسکن را تجربه می‌کنند. تورم نقطه‌به‌نقطه اجاره ۳۱.۸ درصد و تورم سالانه آن ۳۲.۳ درصد اعلام شده، در حالی که سهم مسکن از هزینه خانوار به طور متوسط از ۵۰ درصد عبور کرده است. معنای این اعداد روشن است: اجاره‌بها هنوز گران‌تر می‌شود، اما توان مالی مستأجران دیگر مانند گذشته اجازه جهش قیمت را نمی‌دهد. آیا بازار اجاره واقعاً به نقطه اشباع رسیده است؟

طرح مسکن استیجاری «آشیان» پس از سال‌ها ماندن سیاست مسکن اجاره‌ای روی کاغذ، وارد مرحله اجرایی شده است. فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، از آغاز ثبت‌نام حدود ۶ هزار واحد برای زوج‌های جوان خبر داده و هدف بعدی دولت را تأمین ۷۵ هزار واحد با مشارکت بخش خصوصی اعلام کرده است. در این طرح، زوج‌هایی که کمتر از پنج سال از ازدواج رسمی آنها گذشته، در دهک‌های درآمدی یک تا شش قرار دارند و مالک مسکن نیستند، می‌توانند برای خانه‌هایی با اجاره‌ای معادل ۳۵ تا ۵۵ درصد نرخ روز بازار ثبت درخواست کنند. اما ثبت‌نام به معنای تحویل قطعی خانه نیست و متقاضیان باید از چند مرحله پالایش عبور کنند.

رئیس اتحادیه مشاوران املاک تهران از عبور میانگین قیمت مسکن از محدوده ۱۰۰ میلیون تومان خبر داده، اما همزمان معتقد است بازار دیگر کشش جهش‌های سنگین جدید را ندارد. این تناقض ظاهری، تصویری دقیق از مسکن تهران در شهریور ۱۴۰۵ است؛ قیمت‌ها بالا رفته‌اند، هزینه ساخت به متری ۴۰ تا ۶۰ میلیون تومان رسیده و دلار و طلا همچنان سیگنال تورمی می‌دهند، اما قدرت خرید خانوار آن‌قدر کاهش یافته که بخش بزرگی از تقاضای واقعی از بازار حذف شده است. نتیجه می‌تواند ادامه «رکود تورمی» باشد؛ بازاری که قیمت اسمی آن پایین نمی‌آید، اما خریدار کافی برای جهش‌های سریع‌تر هم ندارد.