کودکان در چرخدنده گفتمانهای سیاسی جنگ
تصویر کودکِ آسیبدیده، گریه کودک، یا نگاه ترسیده او، بهسرعت از سطح یک واقعیت انسانی به سطح یک «نشانه سیاسی» ارتقا مییابد؛ نشانهای که در گفتمانهای مختلف، برای اهداف متفاوت بهکار گرفته میشود. این وضعیت ما را با یک پرسش بنیادین مواجه میکند: آیا کودک در جنگ، «سوژه انسانی» است یا «ابزار روایت»؟ پاسخ به این پرسش، ما را به حوزهای میانرشتهای میان حقوق، رسانه، سیاست و مطالعات انتقادی گفتمان میکشاند.
