مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مصاحبه اخیر علی لاریجانی درباره جنگ 12روزه با تحلیلهای عمیق و نگاهی متفاوت به معادلات منطقهای، به سرعت در فضای سیاسی و رسانهای بازتاب گسترده یافت؛ استقبال کمنظیر از این گفتوگو نشان داد که مخاطب هنوز برای صدای عقلانی و نگاه استراتژیک، جایگاه قائل است.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، تأکید کرد: توقف عملیات نظامی ایران در برابر رژیم صهیونیستی و آمریکا مشروط است و در صورت هرگونه حماقت، بستن تنگه هرمز نیز گزینه جدی خواهد بود.
جنگ 12 روزه ایران و رژیم صهیونیستی، مصداق بارز ایستادگی و وحدت ملی بود؛ رهبری هوشمندانه رهبر انقلاب، حتی مخالفان را نیز به تحسین واداشت و اینک، بیانیه میرحسین موسوی نشان میدهد که هنوز درگیر رویاهای سال 88 است؛ رویاهایی که ملت ایران آن را پشت سر گذاشته است.
به گزاش خبرآنلاین، آوی بن-هار، نویسنده صهیونیست که برای وبگاه «تایمز اسرائیل» مینویسد، میگوید که «۷۲ اسرائیلی در دو سال گذشته به استخدام جهت جاسوسی برای ایران متهم شدهاند و این امر سؤالاتی را در مورد چگونگی رسیدن کابینه و سازمانهای امنیتی و اطلاعاتی آن به این سطح از شکست ایجاد میکند.»
به گزارش خبرآنلاین، نفتالی بنت، نخستوزیر پیشین رژیم صهیونیستی در مصاحبهای که پس از امضای یادداشت تفاهمی میان ایران و آمریکا برای توقف درگیریها با رادیو «۱۰۳ افام» وابسته به روزنامه عبری معاریو داشت، به شدت از بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر فعلی این رژیم انتقاد کرد و گفت: جنگ اخیر با ایران با شکست وحشتناکی پایان یافت.
به گزارش خبرآنلاین، رسانههای عبری گزارش دادند در جریان درگیریهای شب گذشته در منطقه علیالطاهر در جنوب لبنان، یک نظامی رژیم صهیونیستی کشته و ۱۱ نظامی دیگر بر اثر آتش نیروهای حزبالله زخمی شدند.
در هر جنگی، میزهای مذاکره مملو از مفاهیمی چون امنیت، مرز، قدرت و منافع ملی است؛ اما در این میان، «کودک» اغلب غایب است. این غیبت، نه به معنای بیاهمیت بودن، بلکه ناشی از ناتوانی نظامهای سیاسی در تبدیل رنج کودکان به زبان مؤثر دیپلماتیک است. در حالی که کودکان بیشترین آسیب را از جنگ میبینند، کمترین حضور را در سازوکارهای تصمیمگیری دارند. در چنین بستری، «دیپلماسی حقوق کودک» بهعنوان رویکردی نوظهور، تلاش میکند این شکاف را پر کند؛ رویکردی که میکوشد حقوق و منافع کودکان را به بخشی جداییناپذیر از گفتوگوهای بینالمللی تبدیل کند. این یادداشت با تمرکز بر بستر ایران، به بررسی ظرفیتها و محدودیتهای این نوع دیپلماسی در شرایط جنگی میپردازد.
محمدرضا باهنر با مرور تجربه جنگ اخیر، از شکلگیری «رنگینکمانی از انسجام ملی» سخن گفت و همزمان، نقدهایی جدی به ساختار حزبی، سیستم اطلاعاتی و سیاست خارجی کشور وارد کرد. او همچنین برای نخستین بار از نقش خود در شهردار شدن احمدینژاد پرده برداشت و تاکید کرد نباید در برابر احتمال درگیری با رژیم صهیونیستی خوشخیال بود. باهنر تصویب لوایح CFT و پالرمو را نیز برای آینده اقتصادی کشور ضروری دانست.