برچسب انسان شناسی

زندگی شهری سرشت انسان را تغییر داده است؟

در پژوهش دامنه‌داری که در دانشگاه درکسل در آمریکا در جریان است تمرکز را بر تفاوت موش‌های مناطق شهری و روستایی فیلادلفیا گذاشته‌اند. این پژوهش از آنجا بسیار جالب است که قصد دارد نشان دهد تفاوت در شیوه‌ی زیست موش‌های روستایی و شهری چه تغییراتی را در ژنوم موش‌ها ایجاد کرده است.

چرا خداوند جهل را آفرید؟

حوزه/ انسان موجودی برخوردار از عقل، شهوت و اختیار است؛ ظرفیتی که او را میان سقوط و تعالی قرار می‌دهد. جهل، نبودِ توجه به عقل و علم است و همین امکان انتخاب، زمینه رشد انسان و رسیدن او به مقامی فراتر از فرشتگان را فراهم می‌کند.

قرآن امید را از مسیر ایمان، تقوا و توکل می‌آفریند

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مریم پورحسینی عضو هیئت علمی مکتب نرجس(س)، در گفت‌وگو با ایکنا، با اشاره به نقش آموزه‌های قرآن کریم در تقویت امید اجتماعی، اظهار کرد: این روزها به‌طور مکرر مطالبی درباره کاهش امید به زندگی و افزایش یأس، به‌ویژه در میان برخی جوانان، مطرح می‌شود، اما اگر به آیات قرآن کریم مراجعه کنیم، درمی‌یابیم که اسلام بزرگ‌ترین منادی امید در زندگی انسان است و همواره افق روشنی را پیش روی انسان قرار می‌دهد.

همه یک طرف دیواریم

این روزها پادکست‌ها همانند کتاب‌های صوتی مخاطبان خود را می‌یابند و روزبه‌روز محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند؛ چرا که به راحتی و در هر مکان و زمانی قابل‌دسترسی هستند و نیاز به تمرکز زیادی ندارند. در زمان رانندگی، شستن ظرف‌ها، پیاده‌روی، مرتب‌کردن کتاب‌ها یا استراحت می‌توانید یک پادکست انتخاب کنید و به موضوع مورد علاقه‌تان گوش دهید.

دستگاه امام حسین(ع)، شاه‌کلید تربیت و قرب الهی است

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دستگاه نورانی سیدالشهدا علیه‌السلام در مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام، یکی از مهم‌ترین مسیرهای تربیت و تعالی انسان به شمار می‌رود؛ مسیری که با پیوند دادن دل‌ها به محبت و معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام، زمینه پاکی روح و دستیابی به مراتب قرب الهی را فراهم می‌کند.

دعاهای قرآنی؛ از خداشناسی تا مسئولیت شهروندی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دعا شکلی مهم از فرهنگ عبادت خداوند، آیینی مهم از آیین‌های مذهبی و رابطه پویا و پایا میان انسان (در مقام مخلوق و بنده) با خالق (در مقام خداوند و رب) است. دعا، آن‌گونه که قرآن بیان می‌کند، خداوند را در همه حال و در همه موقعیت‌ها، وضعیت‌ها، زمان‌ها و مکان‌ها در دسترس انسان قرار می‌دهد. دعا در قرآن در حکم رابطه بی‌واسطه و بدون میانجی میان «من» (به‌عنوان بنده خداوند) و «او» (به‌عنوان خداوند من) است؛ این رابطه من و او در دعا به‌صورت مستمر و سیال شکلی معنوی، اخلاقی و عاطفی از احساس وابستگی و تعلق به خداوند را در بنده ایجاد و بندگی او را  نسبت به خداوند بازتولید می‌کند.