برچسب امیرحسین جعفری

انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 با حواشی و چالش‌های جدی روبه‌روست. جامعه در حالی به پیشواز انتخابات سرنوشت‌ساز 28خرداد می‌رود که حاکمیت و احزاب تاکنون نتوانسته‌اند به سؤالاتی که در افکار عمومی درباره نقش و جایگاه ریاست‌جمهوری به‌وجودآمده پاسخ دهند. بخشی از ناامیدی‌های جامعه و تردیدها به خاطر تحولات دو سال اخیر و شرایط بد اقتصادی و سیاسی است که آرای خاکستری را دلزده‌تر از قبل کرده است. اما از سوی دیگر، اخباری مبنی بر به‌نتیجه‌رسیدن مذاکرات وین و در پی آن، بهبود نسبی وضعیت اقتصادی و ایجاد روزنه‌های امید، می‌تواند بر افزایش میزان مشارکت مؤثر باشد.

بت‌نام کاندیداهای انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 از دیروز آغاز شده است؛ اما کماکان چهره‌های اصول‌گرا و اصلاح‌طلب به صورت مشخص از سوی این دو جریان به جامعه معرفی نشده‌اند. هر چند اسامی مختلفی از جمله محمدجواد ظریف، محمدرضا عارف، مسعود پزشکیان، اسحاق جهانگیری و محسن هاشمی در این بین شنیده می‌شود؛ اما هیچ‌کدام از این چهره‌ها به صورت قطعی موضع خود را اعلام نکرده‌اند. در این میان، اعلام نامزدی مصطفی تاجزاده برای انتخابات ریاست‌جمهوری صحنه جدیدی در انتخابات گشود که هنوز از سوی نهاد اجماع‌ساز اظهار نظر مشخصی در این باره شنیده نشده است، زیرا تاجزاده از سوی یک حزب و نهاد اجماع‌ساز به عنوان کاندیدا معرفی نشده و به‌صورت فردی و در فضای مجازی اعلام کاندیداتوری کرده است که نتیجه آن چندان مشخص نیست؛ زیرا احتمال رد صلاحیت برای او بیش از تمامی اسامی است که تا کنون نام آن‌ها برای ریاست‌جمهوری 1400 شنیده شده است.

مهلت ثبت‌نام برای سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در حالی در تاریخ 25 اردیبهشت به پایان رسید که در روز آخر ثبت‌نام‌ها وزارت کشور میزبان بسیاری از چهره‌های سرشناس سیاسی کشور برای کاندیداتوری در انتخابات بود. چهره‌های منسوب به جریان‌های اصلاح‌طلب، اصول‌گرا و مستقل که هر کدام با وعده بهبود وضع موجود پا به عرصه رقابت گذاشتند، اما اینکه در مرحله نهایی کدام یک از ثبت‌نام‌کنندگان برای نشستن بر صندلی ریاست جمهوری با یکدیگر رقابت کنند مشروط به گذر از سد شورای نگهبان است. طبق اطلاعیه وزارت کشور و بر اساس قانون، شورای نگهبان تا 6 خرداد اسامی نهایی تأیید صلاحیت‌شدگان را اعلام خواهد کرد.

اصــول‌گرایــان بــه‌عــنــوان یــکـی از جناح‌های سیاسی پرقدرت ایران در این دوره برای ریاست‌جمهوری ایده‌های زیادی دارند و برخی از آن‌ها خود را پـــیــروز ســیـــزدهمیــن دوره انتخابات ریــــاســت‌جــمــهـــوری مـــی‌دانـــنــد. امـــا پرسش‌های  زیادی پیرامون این جبهه سیاسی وجود دارد؛ ازجمله نگرانی بابت دیدگاه‌های آن‌ها درباره  آزادی‌های فردی و اجتماعی و همچنین سیاست خارجی. هرچند هنوز مشخص نیست دولت اصــول‌گــرا در صورت پــــیـــروزی چــه دیدگاه‌هایی را در جامعه اعمال می‌کند. قاسمعـلــی نوچمنی، دبیرکل جبــهــه حامیان ولایــت کــشــور، در گــفـــــت‌وگــو بــــا «اصفهان‌زیبا» به تشریح و تبیین مواضع فــرهنــگی، سیــاســت داخلی و روابط بین‌الملل جبهه اصول‌گرایی پرداخت. او معتقد است اگر در میان اصول‌گرایان ائتلافی درباره ابراهیم رئیسی شکل بگیرد، او قطعا پیروز سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری می‌شود. 

با آغاز جنگ و در پی تهاجم عراق به خاک ایران، ارتش عراق به‌منظور دسته‌بندی قوای زمینی برای شروع پیشروی در خاک ایران، نیروی خود را به سه جبهه شمالی، میانی و جنوبی تقسیم کرده بود. تمرکز اصلی قوای نظامی عراق در جبهه جنوبی قرار داشت که از منطقه جنوب مهران شروع شده و تا آبادان و رأس البیشه ادامه می‌یافت. از مهم‌ترین شهرهای هدف عراق در این جبهه می‌توان به دزفول، اندیمشک، اهواز، سوسنگرد، خرمشهر و آبادان اشاره کرد. هدف اولیه بخش جنوبی ارتش عراق، تصرف برق‌آسای شهر مرزی خرمشهر و پس از آن آبادان، اهواز، دزفول و سوسنگرد بود.

تاریخ سیاسی معاصر ایران پر است از چهره‌هایی که در عین تأثیرگذاری و اهمیت بسیاری که در رویدادهای تاریخی داشتند، کمتر به آن‌ها توجه شده است و بررسی زندگی آن‌ها شاید بخشی از پازل تحلیل تاریخی ما برای رسیدن به تعاریف جدید و منطقی‌تر از تاریخ به عنوان یک تحقیق تخصصی باشد. محمد حنیف‌نژاد یکی از این شخصیت‌هاست که از او به عنوان مؤسس سازمان مجاهدین خلق یاد می‌شود. سازمانی که در ابتدا روندی مبتنی بر مبارزه با زیربنای اسلامی علیه سرمایه‌داری، امپریالیسم جهانی و دیکتاتوری شاه را آغاز کرد، پس از اعدام حنیف‌نژاد به عنوان هسته اولیه سازمان و ورود تقی شهرام به مرکزیت آن طیف مذهبی سازمان به حاشیه رفت.

سیــاســت و اقتصاد دو مفهوم کاملا درهم‌تنیده و جدایی‌ناپذیر هستند که بدون درنظرگرفتن هرکدام از این مفاهیم تفسیر وضع موجود ناممکن خواهد بود. سیاست‌های اقتصادی کشورهای درحال‌توسعه به نسبت شرایط زمانی ناچار به تبعیت از دو بلوک اقتصادی جهان از سوسیالیسم تا لیبرالیسم بوده است. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی برخی کشورها در سیاست‌های اقتصادی خود دچار چرخش شدند و ایران نیز از این دایره مستثنا نبود. با پایان‌یافتن جنگ ایران و عراق و روی کار آمدن دولت سازندگی، سیاست‌های اقتصادی تماما در تقابل با دولت مهندس میرحسین موسوی قرار داشت. در آن زمان، پیروی از سیاست‌های صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی و به‌نوعی افتادن در دامان سرمایه‌داری بیشتر مدنظر سیاست‌های اقتصادی دولت وقت قرار گرفت.

حزب زحمت‌کشان ملت ایران از احزاب سیاسی دوره پهلوی دوم به‌شمار می‌آید که در دهه ۱۳۲۰ توسط مظفر بقایی بنا نهاده شد. در برنامه حزب زحمت‌کشان این موارد خواسته شده بود:
ایجاد سلطنت مشروطه حقیقی
از بین بردن امتیازات طبقه بالا
تشویق صنایع کوچک
عدم وابستگی ملی به همه اشکال امپریالیسم از جمله امپریالیسم روس
کاهش تنش‌های طبقاتی میان کارگران و کارفرمایان