انتخابات ریاستجمهوری 1400 با حواشی و چالشهای جدی روبهروست. جامعه در حالی به پیشواز انتخابات سرنوشتساز 28خرداد میرود که حاکمیت و احزاب تاکنون نتوانستهاند به سؤالاتی که در افکار عمومی درباره نقش و جایگاه ریاستجمهوری بهوجودآمده پاسخ دهند. بخشی از ناامیدیهای جامعه و تردیدها به خاطر تحولات دو سال اخیر و شرایط بد اقتصادی و سیاسی است که آرای خاکستری را دلزدهتر از قبل کرده است. اما از سوی دیگر، اخباری مبنی بر بهنتیجهرسیدن مذاکرات وین و در پی آن، بهبود نسبی وضعیت اقتصادی و ایجاد روزنههای امید، میتواند بر افزایش میزان مشارکت مؤثر باشد.
مشارکت و حضور مردم در نظامهای دموکراتیک مسئلهای مهم و حائز اهمیت در سپهر سیاسی این کشورهاست. نظام جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مهم مستثنی نیست. وقتی صحبت از انتخابات در کشور میشود حتما پای شورای نگهبان هم به میان میآید که اصلاحطلبان معتقدند رد صلاحیت آنها توسط این نهاد باعث کاهش مشارکت در انتخابات میشود. اما سؤال اینجاست آیا مردم در اثر رد صلاحیت اصلاح طلبان دچار ناامیدی نسبت به کارکرد انتخابات شدهاند یا از جریانات مرسوم سیاسی که دیگر توان نمایندگی طبقات مختلف جامعه را ندارند به نوعی گذر کردهاند؟ پاسخ به این سؤالات قدم اول برای ورود به فضای انتخابات است. حسین کنعانیمقدم، فعال سیاسی اصولگرا و دبیر کل حزب سبز در گفتوگو با «اصفهان زیبا» از فضای حاکم بر انتخابات میگوید. مشروح گفتوگو را میخوانید.