برچسب امام علی(ع)

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، رسول اکرم (ص) در وصیتی به امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: «ای علی، سه چیز از درهای نیکویی است: سخاوت نفس، پاکی گفتار، و صبر بر امور ناخوشایند. (وصیت‌های پیامبر (ص) به امیرالمؤمنین (ع)؛ تحف العقول صفحه ۶)»؛ انسان بی‌ولی و راهنما سرگشته است؛ گمگشته است، زنده است ولی برهوت، امانِ زندگی را از او گرفته است، نفس می‌کشد و مدام نفسش می‌گیرد از راهی که نمی‌داند به کجا ختم می‌شود، سرنوشت غم‌انگیزی که انسان برای خود رقم زده است، این در حالی است که خدای متعال انسان را در پناه اولیای خود در زمین «زندگی» بخشیده است؛ اولیایی که راه و طی مسیر درست را به او می‌آموزند. آری؛ ما شیعیان علی (ع) دل‌خوشیم به راه و راهنمایی حضرتش برای پیمودن راه.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مرحوم آیت الله سیدرضی شیرازی در یک مطلبی اشاره کرده‌اند که در قبر مؤمن، شش نور از نماز، روزه، زکات، انفاق و حج او را دربر می‌گیرد، اما درخشان‌ترین نور، ولایت او نسبت به علی (ع) و ائمه (ع) است.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت‌الاسلام مهدی ابوحمزه کارشناس مذهبی در مصاحبه با برنامه «ایران سربلند» در رادیو گفتگو با محوریت تبیین حکمت ۴۰۰ نهج‌البلاغه، به یکی از موضوعات پرمخاطب و البته کمتر موردتوجه در زندگی روزمره، یعنی چشم‌زخم، پرداخت و کوشید این بحث را از منظر معارف دینی، روایی و اخلاقی برای شنوندگان روشن کند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امام علی(علیه السلام) در حکمت ۱۴۷ «نهج البلاغه» بعد از ذکر اهمیت علم و علما و برتری علم بر مال و ثروت می فرماید: ([بدان ای کمیل] در اینجا علمِ فراوانی است ـ و با دست اشاره به سینه مبارکش کرد)؛ «هَا إِنَّ هَاهُنَا لَعِلْماً جَمّاً ـ وَ أَشَارَ بِیَدِهِ إِلَی صَدْرِهِ». سپس فرمود: (ای کاش افراد لایقی برای آن می یافتم [تا به آنها تعلیم دهم])؛ «لَوْ أَصَبْتُ لَهُ حَمَلَةً».

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دوره‌ی خلافت امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام از پیچیده‌ترین مقاطع تاریخ صدر اسلام است. در ظاهر، جامعه اسلامی یکپارچه به نظر می‌رسید، اما در واقع لایه‌هایی از تضادهای فکری، منافع قبیله‌ای و برداشت‌های متناقض از دین درون آن شکل گرفته بود؛ تضادهایی که سال‌ها انباشته شده و در زمان حکومت ایشان بروز یافت. در این بین، جابه‌جایی جایگاه «دشمن درونی» با «دشمن بیرونی» یک خطای جدیِ تحلیلی است؛ خطایی که اگر رخ دهد، مسئله اصلی از فساد ساختاری داخلی به تهدیدهای بیرونی تقلیل پیدا می‌کند و در نتیجه، ریشه‌های انحراف نادیده گرفته می‌شود.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، (وصیت‌های پیامبر (ص) به امیرالمؤمنین (ع)؛ من لایحضره الفقیه، جلد ۴ صفحه ۳۵۲ حدیث ۱)»؛ انسان بی‌ولی و راهنما سرگشته است؛ گمگشته است، زنده است ولی برهوت، امانِ زندگی را از او گرفته است، نفس می‌کشد و مدام نفسش می‌گیرد از راهی که نمی‌داند به کجا ختم می‌شود، سرنوشت غم‌انگیزی که انسان برای خود رقم زده است، این در حالی است که خدای متعال انسان را در پناه اولیای خود در زمین «زندگی» بخشیده است؛ اولیایی که راه و طی مسیر درست را به او می‌آموزند. آری؛ ما شیعیان علی (ع) دل‌خوشیم به راه و راهنمایی حضرتش برای پیمودن راه.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در نخستین نامه‌نگاری‌های امیرالمؤمنین (ع) با معاویه، حضرت با منطق گفتمانی، مطالبه بیعت و تحویل شام، حقانیت خود را اثبات می‌کنند. اما معاویه به‌جای پاسخ منطقی، با پروپاگاندای رسانه‌ای سنگین و ارسال نامه‌ای خالی از محتوا در میان خطبه مسجد کوفه، قصد تحقیر و فضاسازی علیه حضرت را داشت.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «پذیرش آتش‌بس، اگرچه به عنوان یک تاکتیک یا راهبرد در مقاطع خاص برای تجدید قوا و تغییر موازنه به کار می‌آید، اما هرگز به معنای پایانِ صحنه‌ی نبرد نیست. در پذیرش آتش‌بس، زمان‌سنجی و حفظ مؤلفه‌ی «عزت و اقتدار»، خط قرمزِ تصمیم‌گیری است؛ چرا که هرگونه شتاب‌زدگی یا سوءبرداشت، می‌تواند پیام “انفعال یا ضعف” را به دشمن و رسانه‌های آنان مخابره کرده و جبهه‌ی روانیِ نبرد را علیه ما تغییر دهد و آنان را در جنگ روایت‌ها پیروز کند.