مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مدارای آیتالله خامنهای، تبلور پیوند میان «عقل سیاسی» و «عرفان اخلاقی» بود. او به ما آموخت که میتوان در عین صلابت، در غایت رفق با انسانها رفتار کرد. این منش نه از سر کم توانی، بلکه معلول آگاهی عمیق بود؛ بصیرتی که میدانست حقیقت، نهایتاً با آرامش پیروز میشود، نه با تندی. رفق و مدارای وی، در واقع سرمایه انسانی نظام بود که اجازه نداد انقلاب در تلاطمات موجود تحلیل برود
بخشی از خصال پرارج عالم زاهد زندهیاد آیت الله سید جواد خامنهای، در سیره رهبر شهید انقلاب اسلامی تبلور داشت. هر چند که پور والای او، فضیلتهای فراوانی را نیز بر آموختههایش از پدر افزود. در طول تاریخ، بسا خصال مردان خدا از همین طریق تداوم یافته و در تربیت دینی و فرهنگی جامعه نقش داشته است، چنانکه او از طریق تربیت نسلی متقی، عالم و اخلاقی، توانست بر محیط پیرامون اثرگذار باشد
رهبر شهید: «در زندان چهارم خود، آشکارا شاهد فاجعه اخلاقی در میان نظامیان بودم. این فاجعه پیش از آنکه نشانه بیتوجهی و اهمال بوده باشد، حاکی از وجود یک برنامهریزی بود. با آنکه ورود هر چیزی به زندان بدون بازرسی و کنترل شدید ممنوع بود، اما دیدم موادمخدر چگونه میان نظامیان زندانی رواج داشت. به من اطلاع داده شد برخی درجهداران، در زندان شراب خواری میکنند. یک جوان سالم وقتی وارد این زندانها میشد، به ناچار فاسد میگردید...»
رهبر شهید معتقد بود که اگر انسان بتواند پیش از مرگ وابستگیهای مادی خود را بگسلد، دیگر لحظه مرگ جسمانی هیچ اثر تکاندهندهای بر روح وی نخواهد داشت زیرا او پیش از این در حقیقت حق فنا شده است. در احادیث شریف، مرگ برای کسی که در مسیر حق باشد، مانند بازگشت فرزند به آغوش مادر، یا رسیدن مسافری خسته به خانه، یا بوییدن یک گل خوش رایحه توصیف شده است
از ویژگیهای رهبر شهید در مواجهه با عمال ساواک و بازجویان در زندان، استناد به قوانین آن دوره و استدلال به آنها بود. این امر برای قضات دادگاه و اعتراف گیران، آن هم از سوی یک طلبه جوان عجیب مینمود! چه تا پیش از آن، کسی از روحانیون را اینچنین ندیده و نیافته بودند. از سوی دیگر استناد آن مجاهد شهید به قوانین، نه از سر اعتقاد به آنها، بلکه برای محکوم نمودن دستگاه امنیتی رژیم حتی با ملاک قرار دادن ضوابط آنان بود
به نظر میرسد شهادت رهبری، جایگاه ما را در پیچ تاریخی سوم ایران تثبیت کرده است. یعنی اگر این رویداد تاریخ ساز نبود، شاید درپی آن تحولات بعدی اتفاق نمیافتاد، یا دست کم به این سرعت اتفاق نمیافتاد. به نظرم عظمت آیین تشییعی که در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد انجام شد، ازسوی هیچ دوربینی قابل بازنمایی نیست. در این واقعه زوایایی مشاهده شد که روایت آن از دوربینها برنمی آید. باید در اینباره، کار تبیینی صورت گیرد