برچسب اعتراض

اعتراضات مدنی و مطالبات معیشتی، اگرچه ریشه در واقعیت‌های هر جامعه مدنی دارند، اما تجربه نشان داده‌ است که در بزنگاه‌های حساس می‌تواندبه‌سرعت به میدان مداخله و بحران‌سازی دشمنان خارجی تبدیل شود؛ جایی که مطالبه بحق مردم با تزریق خشونت، تحریک بیرونی و جنگ روانی دشمن، به ابزاری برای ضربه‌زدن به امنیت و انسجام ملی بدل می‌شود؛ مسیری که در نهایت، هزینه آن را نه حاکمیت، بلکه خود مردم و کل کشور می‌پردازند.

در پسِ هم‌زمانی مواضع، روایت‌ها و تحرکات اخیر علیه ایران، یک واقعیت بیش از هر زمان دیگری خودنمایی می‌کند؛ دشمنان ملت ایران با هویت‌های متفاوت اما هدفی واحد، به یک جبهه عملیاتی رسیده‌اند. از رژیم صهیونیستی که مهندسی بی‌ثباتی را راهبرد ثابت خود قرار داده، تا منافقینی که سال‌هاست حیات سیاسی‌شان به بحران‌آفرینی گره خورده و جریان پهلوی که بدون پایگاه اجتماعی به حمایت بیرونی دل بسته است، همگی در تلاش‌اند مطالبات واقعی مردم را به ابزار فشار، ناامنی و جنگ روایت‌ها تبدیل کنند.

اگرچه پذیرش قصورهای مدیریتی و لزوم اصلاح رویه‌ها امری انکارناپذیر است، اما فقدان مرزبندی شفاف میان «اعتراض» و «اغتشاش»، امنیت کشور را به بازیچه‌ای در دست چهره‌های مشهور و فضای مجازی تبدیل کرده است. در حالی که کشورهای غربی خشن‌ترین برخوردها را با برهم‌زنندگان نظم عمومی دارند، در ایران نبودِ قانون بازدارنده و سیاست‌های کج‌دار و مریز، به عده‌ای مصونیت آهنی بخشیده تا بدون پرداخت هزینه، بر آتش فتنه‌ها همپای براندازان بدمند.