برچسب اسرائیل

من و آقا مهدی اسفند ۱۴۰۲ با هم ازدواج کردیم و در ۲۶ آبان ۱۴۰۳ خدا به ما دختری به نام هاناخانم هدیه داد. هانا واقعاً عشق بابایش بود و شهید خیلی دخترمان را دوست داشت. زمانی که من برای زایمانم از اتاق عمل خارج شدم، برق شادی را در چشمانش دیدم. ایشان خیلی خانواده دوست بودند

در سکوتی سنگین خود را به بیمارستان رساندیم. جلوی باجه رفتیم و گفتم پسرم را اینجا بستری کردند؟ بگویید کدام بخش است و... آقای دیگری این طرف ایستاده و لیستی دستش بود. نفهمیدم که بود! نمی‌دانستیم آن لیست دستش چکار می‌کرد؟ اسم پسرمان را پرسید. گفتیم. نگاهی به لیستش انداخت و گفت شهید شده... تو لیست شهداست... بروید معراج شهدا... 

همسرم هر بار که تماس می‌گرفت، همیشه از ما حلالیت می‌طلبید؛ انگار خودش می‌دانست که قرار است این اتفاق بیفتد. تماس‌ها اغلب کوتاه بودند، مگر شب آخر. همان شبی که هم تولد پسرم بود و هم تولد خودم. آن شب با ما صحبت کردند، تبریک گفتند و با خنده و شادی گفتند: «ان‌شاءالله جنگ یکی دو روزه تمام می‌شود، می‌آیم دیدن‌تان و حتماً هدیه‌های تولدتان را هم می‌آورم.» ما هم دلگرم شدیم و امیدوار بودیم که به زودی دوباره او را ببینیم