مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
شاعران و نویسندگان بزرگ ایران، وقتی رفتند، چیزی از خودشان در خانههاشان جا گذاشتند؛ نه فقط کتاب و دستنوشته، که ردِ نفس روی پنجرهها، خاطراتی که میان آجرها گم شده، و زندگیهایی که هنوز در همین دیوارها نفس میکشد. خانههایی که بعضی موزه شدهاند، بعضی در انتظار مرمتاند، اما همه، برای کسی که بداند دنبال چه میگردد، هنوز حرف برای گفتن دارند.
جمعی چند صد نفره از دوستداران مرحوم محمدرضا شجریان از اوایل صبح امروز شنبه ۱۹ مهر ماه برای شرکت در مراسم خاکسپاری استاد آواز ایران در مقابل آرامگاه فردوسی در توس واقع در ۲۵ کیلومتری شمال مشهد جمع شدهاند.
همچنانکه بال پرندگان برهوای متراکم ضربه میزند و بدون آن هیچ پرندهای توان پرواز ندارد، واژههایی که تخیل رهایشان کرده نیز با پرواز خود بر واقعیت صحه میگذارند. (بهار و همه، ویلیام کارلوس ویلیامز، احمد اخوت) به یاد میآورم اصفهان من گذشته و حالش فقط با بعضی نامها کامل میشود. اصلا ذهنم مکانها را با جای پای آدمها معنی میکند. راسته کتابفروشها بی استاد جمشید مظاهری ناقص است. هرشب از پشت ویترین، صندلی خالی دکتر شریعت را در کتابفروشی فرهنگسرا که دارد گرد میخورد میبینم. جایی که بوی کتاب بدهد، حتما رد مردی سفیدروی سفیدمو با چهره مهربان و پایه ریش بلند و سبیل کلفت را که یادآور مردانی آمده از فیلمیآمریکایی از دهه پنجاه میلادی است میبینی. دقیق کتابها را مینگرد.
منبع : مجله تاپ نازبرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
خانهموزه مهدی اخوان ثالث، با آن حیاط کوچک و سرسبزش، یادآور روزهایی است که بزرگان ادب و فرهنگ به این خانه سر میزدند.