شاعران و نویسندگان بزرگ ایران، وقتی رفتند، چیزی از خودشان در خانههاشان جا گذاشتند؛ نه فقط کتاب و دستنوشته، که ردِ نفس روی پنجرهها، خاطراتی که میان آجرها گم شده، و زندگیهایی که هنوز در همین دیوارها نفس میکشد. خانههایی که بعضی موزه شدهاند، بعضی در انتظار مرمتاند، اما همه، برای کسی که بداند دنبال چه میگردد، هنوز حرف برای گفتن دارند.
به گزارش سرویس فرهنگی تابناک؛ در تهران، تبریز و کاشان، هنوز خانههایی وجود دارد که زمانی محل زندگی شاعرها و نویسندههایی بوده که امروز نامشان در کتابهای ادبیات مانده است. خانههایی که بعضی از آنها موزه شدهاند، بعضی در انتظار مرمتاند و بعضی هم دیگر آن شکل و شمایل سالهای دور را ندارند.
با این حال، همین بناهای قدیمی هنوز میتوانند بخشی از زندگی صاحبانشان را برای ما روایت کنند. اینکه نیما کجا زندگی میکرد، جلال و سیمین چه کسانی را به خانهشان راه میدادند، فروغ در چه خانهای بزرگ شد یا اخوان ثالث سالهای آخر عمرش را در کدام اتاق گذراند.